JEZUS  ŻYJE I CHCE, ABYŚ ŻYŁ

JEZUS  ŻYJE I CHCE, ABYŚ ŻYŁ

Nota Komisji Nauki Wiary Konferencji Episkopatu Polski
w związku z pandemią koronawirusa

Wyznanie wiary w Boga i Jego Opatrzność nad światem ma wielkie znaczenie dla ludzkiego życia. Przypomina, że dla Boga nie ma nic niemożliwego, że jest On Władcą wszechświata i Panem ludzkiego losu. Bóg nie pozostawia dzieła stworzenia samemu sobie, ale troszczy się o dobro duchowe każdego człowieka. Wiara w Opatrzność Bożą może być jednak wystawiona na próbę w obliczu zła i cierpienia, zwłaszcza o wymiarze tak globalnym, jak pandemia spowodowana przez koronawirusa SARS-CoV-2.

1. Oblicza lęku

„Na naszych placach, ulicach i miastach zebrały się gęste ciemności – mówił papież Franciszek w swojej przejmującej homilii na pustym Placu Świętego Piotra – ogarnęły nasze życie, wypełniając wszystko ogłuszającą ciszą i posępną pustką, która paraliżuje wszystko na swej drodze. Czuje się je w powietrzu, dostrzega w gestach, mówią o tym spojrzenia. Przestraszyliśmy się i zagubiliśmy” (27.03.2020 r.).

W czasie pandemii ludzie doświadczają lęku, który przybiera różne kształty. Najczęściej jest to lęk przed śmiercią, będący przyczyną wielu innych ludzkich obaw. Z tego podstawowego lęku wyrastają inne: lęk przed zarażeniem, chorobą, odejściem bliskich osób, bezrobociem, bankructwem, blokadą szans rozwoju, długotrwałą izolacją. Nie można też zapomnieć o dotkliwym lęku przed samotnością, utratą sensu życia, przed zwątpieniem w Bożą Opatrzność i związaną z tym wszystkim obawą o przyszłość świata.

Oprócz rozmaitych przejawów strachu, będącego spontaniczną reakcją ludzi na dostrzegane niebezpieczeństwa, pojawia się także negatywne zjawisko sztucznego wywoływania lęku generowane przez współczesnych proroków pesymizmu, apokaliptycznego końca świata i rzekomej „godziny działania karzącego Boga”. Głównym błędem owych samozwańczych proroków jest nieprawomocne i zarazem sugestywne wypowiadanie się w imieniu Boga, promowanie prostych i naiwnych „recept” na zmianę sytuacji, błędne pojmowanie Opatrzności Bożej jako mechanicznej i natychmiastowej interwencji Bożej na zawołanie człowieka. Rodzi się tu niebezpieczeństwo manipulowania Bogiem, wystawiania Go na próbę, a w konsekwencji niedopuszczalnego rozliczania Boga. Człowiek nie może stać się zuchwałym sędzią oskarżającym Boga. Na tej złudnej drodze nigdy nie znajdzie satysfakcjonującej odpowiedzi na pytanie o sens cierpienia.

2. Kościół jako „sakrament nadziei”

W sytuacji narastającego lęku, którego liczne formy dotyczą realnych i konkretnych zagrożeń, pojawia się również niebezpieczeństwo rozpaczy. Jest ona szczególnie destrukcyjna. Rozpacz – w odróżnieniu od innych form lęku – nie jest spontaniczną reakcją człowieka na jakieś konkretnie rozpoznane zagrożenie, lecz subiektywnym stanem poczucia beznadziejności, całkowicie paraliżującym osobę ludzką. Rozpacz jest wyrazem skrajnego braku wiary w możliwość pokonania niebezpieczeństwa, całkowitego zwątpienia w możliwość pozytywnej zmiany.

W obecnym czasie pandemii, naznaczonym ludzką skłonnością do rozpaczy, Kościół na nowo odkrywa swoją misję, którą jest głoszenie Chrystusa jako źródła nadziei, pociechy i umocnienia. Będąc sakramentem nadziei w świecie dotkniętym cierpieniem i zwątpieniem, Kościół rozpoznaje swoją odpowiedzialność za stan nadziei w ludzkich sercach i za wiarę w przezwyciężenie groźby destrukcyjnej rozpaczy. Wspólnota Kościoła jest wezwana, aby szczególnie w sytuacji zagrożenia okazywać swoje macierzyńskie i miłosierne oblicze, zatroskane o umocnienie nadziei w sercach ludzi zmagających się ze światową pandemią.

Najpełniejszą odpowiedzią na pytanie o sens zła i cierpienia jest Ewangelia, Dobra Nowina o Bogu, który objawił się w Jezusie Chrystusie jako Pan życia i śmierci, Zwycięzca piekła i szatana, Odkupiciel człowieka i wszelkiego stworzenia. On zwyciężył zło i daje nam udział w tym zwycięstwie. „On jest naszą nadzieją, jest najpiękniejszą młodością tego świata. Wszystko, czego dotknie, staje się młode, staje się nowe, napełnia się życiem. […] On żyje i chce, abyś żył” (Franciszek, Christus vivit, nr 1).

Katechizm Kościoła Katolickiego uczy, że dopuszczenie przez dobrego i wszechmocnego Boga zła fizycznego i moralnego jest tajemnicą, na którą światło rzuca Chrystus. Podkreśla też, iż – choć zło nie staje się dobrem – Bóg ze zła może wyprowadzić dobro: „Z największego zła moralnego, jakie kiedykolwiek mogło być popełnione, z odrzucenia i zabicia Syna Bożego, spowodowanego przez grzechy wszystkich ludzi, Bóg, w nadmiarze swej łaski, wyprowadził największe dobro: uwielbienie Chrystusa i nasze Odkupienie” (KKK 312).

3. Bezdroża pseudoreligijnych propozycji

 W obliczu realnego niebezpieczeństwa płynącego z faktu pandemii rodzą się ze strony pseudoreligijnych interpretatorów szkodliwe postulaty. Niezgodne z biblijnym obrazem Boga jest ukazywanie Go jako niemiłosiernego sędziego, bezdusznego kontrolera ludzkich działań, mściwego tyrana lub przeciwnie – obojętnego władcy świata, zdystansowanego obserwatora ludzkiego teatru dziejów. Niebezpieczne jest obsesyjne szukanie kozła ofiarnego jednoznacznie odpowiedzialnego za pandemię, a także praktyka potępiania, stygmatyzowania, obwiniania całych grup ludzkich za zło pandemii.

Szkodliwe jest propagowanie fałszywej historiozofii, powoływanie się na prywatne pseudoobjawienia i sny, nonszalancka, wyrwana z kontekstu egzegeza biblijna, ignorowanie, marginalizowanie lub nawet otwarte kwestionowanie współczesnego nauczania Kościoła. Ze słuszną krytyką spotyka się nierozróżnianie porządku natury i łaski, wymiaru duchowego i materialnego, prowadzące do lekceważenia zasad bezpieczeństwa podczas liturgii.

Niedopuszczalne jest magiczne traktowanie sakramentów i sakramentaliów, promowanie wizji Kościoła jako bezpiecznej arki, przeznaczonej wyłącznie dla świętych i sprawiedliwych. Pojawia się niekiedy ukryta pochwała indywidualizmu i egoizmu, wyrażająca się w poszukiwaniu ratunku wyłącznie dla siebie i swoich bliskich, czy współwyznawców, którzy dzięki realizacji proponowanych akcji zostaną zachowani od nieszczęścia.

Dojrzała religijność wyraża się zarówno w odrzuceniu kwietyzmu,  postawy polegającej na braku jakichkolwiek działań w oczekiwaniu na pomoc Bożej łaski, jak i pelagianizmu, polegającego na przekonaniu, że człowiek sam z siebie jest w stanie osiągnąć zbawienie i rozwiązać wszystkie problemy. Należy natomiast dowartościować postawę synergii, czyli współpracy człowieka z Bogiem, połączenia ludzkich działań z otwarciem na dar Bożej łaski, rzetelnej wiedzy z głęboką wiarą, codziennej aktywności z gorącą modlitwą.

4. Czas próby i wyboru

Odrzucając pesymistyczne i fatalistyczne rozumienie historii, Kościół ukazuje Chrystusa jako sens dziejów świata, a Boga jako naszą absolutną przyszłość. Na początku nowego tysiąclecia św. Jan Paweł II wyraził życzenie, aby Kościół stawał się domem i szkołą komunii. „Duchowość komunii – pisał w Novo millennio ineunte to przede wszystkim spojrzenie utkwione w tajemnicy Trójcy Świętej, która zamieszkuje w nas i której blask należy dostrzegać także w obliczach sióstr i braci żyjących wokół nas. Duchowość komunii to także zdolność odczuwania więzi z bratem w wierze dzięki głębokiej jedności mistycznego Ciała, a zatem postrzegania go jako «kogoś bliskiego», co pozwala dzielić jego radości i cierpienia, odgadywać jego pragnienia i zaspokajać jego potrzeby, ofiarować mu prawdziwą i głęboką przyjaźń” (nr 43).

Pandemia ogarniająca wszystkie kraje świata odsłania naszą kruchość egzystencjalną i złudne poczucie samowystarczalności. Jednocześnie mobilizuje do odkrycia braterstwa i przynależności do jednej rodziny ludzkiej. Możemy ją odczytać jako globalny „znak czasu” będący wezwaniem do jedności, współpracy, solidarności i odpowiedzialności ludzi wierzących i niewierzących, chrześcijan i wyznawców innych religii. Szczególna wdzięczność należy się pracownikom służby zdrowia: lekarzom, pielęgniarkom, diagnostom, wolontariuszom za ich ofiarną, wręcz bohaterską służbę dla ratowania życia i zdrowia ludzkiego.

Konieczne dla walki z epidemią ograniczenia swobody przemieszczania się i gromadzenia są szczególnie bolesne dla wiernych, pozbawionych bezpośredniego dostępu do Eucharystii i sakramentów Kościoła. Możemy jednak łączyć się duchowo z Chrystusem Eucharystycznym za pośrednictwem transmisji telewizyjnych, radiowych oraz internetowych. Możemy ten trudny czas wykorzystać do odnowienia praktyki modlitwy domowej i rodzinnej, do konkretnych uczynków miłosierdzia, zwłaszcza wobec osób starszych i samotnych, szczególnie zagrożonych epidemią. Codzienna modlitwa różańcowa może stać się dla nas szkołą głębokiej wiary połączonej z ofiarną służbą bliźniemu na wzór Maryi, Wspomożycielki Wiernych.

Warto postrzegać okres trwania pandemii jako czas próby i wyboru, zgodnie ze słowami papieża Franciszka: „Nie jest to czas Bożego sądu, ale naszego osądzenia: czas wyboru tego, co się liczy, a co przemija, oddzielenia tego, co konieczne od tego, co nim nie jest. Jest to czas przestawienia kursu życia ku Tobie, Panie, i ku innym” (27.03.2020 r.).

Abp Stanisław Budzik
Metropolita Lubelski
Przewodniczący Komisji Nauki Wiary KEP

Lublin, 31 marca 2020 r.

Informacje dla kandydatów do sakramentu bierzmowania

Kochani Młodzi Przyjaciele!

Pewnie w różny sposób przeżywacie to, co się obecnie dzieje. Chcę Was uspokoić, gdy chodzi o sakrament bierzmowania, który miał się odbyć dla Was 4 kwietnia tego roku. Jesteście przygotowani poprzez spotkania w grupach i celebracjach. Teraz czekamy na sposobną chwilę, żeby sama uroczystość przyjęcia sakramentu odbyła się przez Was w kościele. Na razie jest to niemożliwe z oczywistych powodów. Nowy termin sakramentu bierzmowania będzie na nowo ustalany gdy wszystko wróci do normy. Tym się nie martwcie. Być może, że będzie sprawowany tylko w gronie Was Kandydatów i Waszych rodziców po wakacjach, a być może aż na wiosnę roku 2021. Teraz jesteście kandydatami przygotowanymi do tego. Jesteście po formacji, która zapoczątkowana w Was niech trwa. Niech Wasze serca płoną pragnieniem Ducha Świętego. Niech Wasza miłość i tęsknota za NIM wzrasta. To jest dobry czas, żeby Wasze serca zapragnęły jeszcze bardziej „ miłości, którą rozlewa Duch Święty” (por. Rz 5,5). Nie zaniedbajcie tego, czego się nauczyliście. Kiedy będzie można już wrócić na liturgię do kościoła, przystępujcie do spowiedzi, módlcie się, spożywajcie Eucharystię, i tęsknijcie za darem Ducha Świętego.  Przyjdzie do Was jeszcze z większą mocą, jeśli będziecie wytrwali. Pozdrawiam Was bardzo serdecznie i błogosławię w Imię Jezusa!

Proboszcz MF

Spowiedź w I piątki miesiąca – Komunikat dla dzieci

 

Kochane Dzieci i Drodzy Rodzice!

W związku z pojawiającymi się pytaniami o I piątki miesiąca, chcę Was uspokoić. Jeśli ktoś zaczął praktykę I piątków, czyli podjął duchową intencję wynagradzania Najświętszemu Sercu Pana Jezusa za grzechy ludzi, poprzez regularną co miesięczną spowiedź i Komunię św. wynagradzająca, to niech nadal trwa w tym postanowieniu. Kiedy nie możemy przyjść do kościoła  na Eucharystię z różnych poważnych powodów ( jak np. choroba, zagrożenie życia, czy tak jak teraz epidemia koronawirusa), to możemy przyjmować Komunię duchową, która jest przede  wszystkim wyznaniem wiary w realną obecność Jezusa w Eucharystii, jest aktem miłości do Jezusa i głębokim pragnieniem zjednoczenia się z NIM.  Natomiast spowiedź sakramentalną dzieci  dokończą wtedy, kiedy już będzie można bez obaw wrócić do kościoła. W przypadku, gdyby dziecko bardzo chciało i prosiło rodziców o możliwość spowiedzi, prosimy o kontakt z duszpasterzami. 

Jak przyjmuje się Komunię duchową? 

  1. Pierwszym krokiem jest wzbudzenie pragnienia przyjęcia Komunii duchowej. Nie chodzi o to, by wygenerować w sobie jakieś płomienne uczucia czy wielkie emocje, ale o akt wiary, nadziei i miłości.
  2. Drugi krok, to samo przyjęcie takiej Komunii duchowej, czyli:
  • wzbudzić akt żalu za grzechy np. „Panie Jezu, który umarłeś na krzyżu za nasze grzechy, zmiłuj się nad nami”  ( np. 3 razy)  albo odmówić „Baranku Boży…”
  • można przeczytać fragment Ewangelii z danego dnia lub inny fragment
  • pomodlić się modlitwą, której nauczył nas Pan Jezus, czyli „Ojcze nasz”  
  • zaprosić Jezusa do swojego serca np. „Panie, nie jestem godzien abyś przyszedł do mnie, ale powiedz tylko słowo, a będzie uzdrowiona dusza moja”
  1. Na koniec uwielbić Pana Boga np. słowami modlitwy Anioła skierowanej do dzieci w Fatimie:

„Trójco Przenajświętsza, Ojcze, Synu i Duchu Święty.
W najgłębszej pokorze cześć Ci oddaję i ofiaruję Tobie
Przenajdroższe Ciało i Krew, Duszę i Bóstwo Jezusa Chrystusa,
obecnego na ołtarzach całego świata
jako wynagrodzenie za zniewagi,
świętokradztwa i obojętność, którymi jest On obrażany.
Przez nieskończone zasługi Jego Najświętszego Serca
i przez przyczynę Niepokalanego Serca Maryi,
proszę Cię o łaskę nawrócenia biednych grzeszników”. Amen

UWAGA!  Przyjęcie duchowej Komunii może też mieć bardzo prostą formę krótkiej modlitwy, zwłaszcza kiedy w niesprzyjających okolicznościach chcemy się zjednoczyć ze Zbawicielem np. : Wierzę, Jezu, że jesteś rzeczywiście obecny w Eucharystii. Kocham Cię! Żałuję za grzechy, którymi Cię obraziłem. Przyjdź do mojego serca, oddaję Ci się cały! Nie pozwól mi nigdy odłączyć się od Ciebie! Amen. 

Proboszcz  MF

Spowiedź w ciągu dnia!

UWAGA!!

  • Spowiedź w kaplicy Matki Bożej Fatimskiej od 9.00 do 12.00 oraz od godz. 14.00 do 18.00. 
  • Wchodzimy do kościoła drzwiami bocznymi od strony zakrystii.
  • Prosimy o zachowanie odległości (kościół jest duży) oraz liczby osób w kościele czyli max 5!
  • Wchodząc do kaplicy fatimskiej nie musimy zamykać za sobą drzwi, prosimy tylko o zachowanie odległości oczekujących penitentów od kaplicy, żeby pozwolić penitentowi na swobodną spowiedź.
  • W kaplicy fatimskiej penitent klęka w klęcznik lub siada na siedzeniu pod ścianą, zwrócony w kierunku tabernakulum zachowując odległości ok. 2 – 3 metrów od kapłana.
  • Nie podchodzimy do kapłana, nie całujemy stuły, nie podajemy żadnych karteczek do podpisów…
  • Po wyspowiadaniu mniej więcej 5 osób lub co ok. pół godziny (równej oraz w połowie) będzie możliwość przyjęcia Komunii św. wielkanocnej.

 

Wyjaśnienia dotyczące I Komunii św. w 2020 r.

Informacje dotyczące I Komunii św. w 2020 r.

Spotkania dzieci komunijnych i rodziców odwołane!!!!!

Kochani!

Wszyscy wiemy jaka jest sytuacja obecnie, a nikt nie wie jaka będzie za miesiąc. Dlatego pamiętajmy o zasadzie, że I Komunia dziecka jest wtedy, kiedy dziecko przygotowane poprzez katechezę,  modlitwę i po pierwszej spowiedzi, przystępuje do pełnego uczestnictwa w Eucharystii  z przyjęciem Komunii św. To może się odbyć właściwie na każdej Mszy św. Dlatego jeśli chodzi o pełne przeżycie duchowe Waszego dziecka, jeśli tylko warunki zewnętrzne pozwolą, to umożliwimy to dzieciom jak najszybciej się da. Jeśli sytuacja się wyklaruje, to terminy I Komunii będą bez zmian. Jeśli nie, i nadal również będą zamknięte szkoły, to czekamy aż pojawi się taka możliwość. Wtedy I Komunia św. może być w czerwcu. Miejmy nadzieję, że do wakacji nam się uda. Jeśli tylko Kościół znów będzie mógł sprawować Eucharystię dla wszystkich, to wtedy, w porozumieniu z Rodzicami uzgadniamy termin takiej Eucharystii dla dzieci dla poszczególnych grup, albo dla wszystkich grup jednocześnie. Jeśli warunki zewnętrzne nie pozwolą nam do wakacji, to wtedy w pierwszą niedzielę września odbędzie się I Komunia św. na jednej Mszy św. o godz. 11.30 dla wszystkich grup.

Kochani! Może też cała ta sytuacja uświadomi nam wszystkim, i pozwoli przeżyć tę uroczystość w jej istotnym wymiarze, czyli samej EUCHARYSTII  jako NAJWIĘKSZEGO DARU, gdzie najważniejszy jest Jezus Chrystus, przychodzący do serca Waszego dziecka, jako Miłość i Pokarm na życie wieczne i zbawienie.  Dlatego może nie martwcie się o sale dla gości, o restauracje, o wszystko inne… może w tym wszystkim nie o to chodzi…  

Adoracja Najświętszego Sakramentu

Zapraszamy do wspólnej modlitwy. Na kanale YouTube o nazwie – Projekt Kapucyński – transmitowana będzie Adoracja Najświętszego Sakramentu z naszego klasztornego chóru zakonnego na Poczekajce. Wystawienie Najświętszego Sakramentu od godz. 7:10 do godz. 21:00. W ciągu dnia, będzie można także uczestniczyć online w modlitwach brewiarzowych braci. Porządek tych modlitw jest następujący:

6:30 – Eucharystia
7:10 – wystawienie Najświętszego Sakramentu, Jutrznia, Rozmyślanie
12:00 – Modlitwa Południowa
17:30 – Rozmyślanie
18:00 – Nieszpory, antycypowana Godzina Czytań
20:30 – Różaniec, Kompleta
21:00 – Błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem

W piątek o godz. 17.00 Droga Krzyżowa dla dorosłych.

W niedzielę adoracja od godz. 6.00 do 22.00; Msza św. z kazaniem dla dzieci o 11.30; Gorzkie Żale o godz. 17.00.

Teksty modlitwy Liturgii Godzin można znaleźć na stronie www.brewiarz.pl lub w wielu aplikacjach na telefon (np. www.pismo.swiete.pl).

Msza dla dzieci – transmisja online

Zapraszamy dzieci na Mszę św. transmitowaną online z naszego chóru klasztornego. Msza św. w każdą niedziele, od dnia 22 marca aż do odwołania, o godz. 11.30, na kanale You Tube Projekt Kapucyński.  Prowadzi o. Andrzej Cebula. Zapraszamy. 

ZMIANA GODZIN MSZY W NIEDZIELE!!!

Wracamy znów do “starego” porządku!!!

 

Ze względu na nowe zasady zgromadzeń publicznych,

że na Mszy św. może przebywać najwięcej 5 osób, nie licząc posługujących przy ołtarzu,  Msze  św. będą sprawowane w porządku: 

godz. 7.00

godz. 8.30

godz. 10.00

godz. 11.30

godz. 13.00

godz. 16.00

godz. 18.00