Miesiąc: luty 2025

Kalendarium 2025 r.

 Parafia pw. Niepokalanego Serca Maryi i św. Franciszka

STYCZEŃ

01          –  Uroczystość Świętej Bożej Rodzicielki Maryi. Porządek niedzielny.

06          –  Uroczystość Objawienia Pańskiego. Porządek niedzielny.

12          –  Niedziela Chrztu Pańskiego.

26          –  Niedziela Słowa Bożego.

 

LUTY

02           –  Święto Ofiarowania Pańskiego. Dzień Osób Konsekrowanych. Porządek niedzielny.

11           –  Światowy Dzień Chorego. Msza dla chorych z sakramentem namaszczenia godz. 11.00.    

28           – 75 rocznica erygowania parafii (28.02.1950).

 

MARZEC

UWAGA!! W marcu uczniowie klas VII lub wyższych zapisują się w kancelarii parafialnej jako kandydaci do sakramentu bierzmowania.

 

05          – Środa Popielcowa. Porządek świąteczny: 6.30, 8.00, 10.00, 16.30, 18.00. Dodatkowa Msza św. 19.30.

09          – I Niedziela Wielkiego Postu.

19          –  Uroczystość św. Józefa. Porządek zwyczajny.

25          –  Uroczystość Zwiastowania Pańskiego. Dzień Świętości Życia. Porządek zwyczajny.

30          – IV Niedziela WLKP. Rozpoczęcie Rekolekcje wielkopostnych. Porządek świąteczny: 6.30, 10.00,

                 16.30, 18.00.

 

KWIECIEŃ

02          – Zakończenie Rekolekcji WLKP.

13          –  Niedziela Męki Pańskiej, czyli Palmowa.

17          – Wielki Czwartek godz. 18.00.

18          – Wielki Piątek godz. 18.00.

19          – Wielka Sobota godz. 20.00.

20          – Niedziela Zmartwychwstania Pańskiego. Porządek niedzielny. Rezurekcja godz. 6.00.

26          – Niedziela Miłosierdzia Bożego. 

 

MAJ

01         – Wspomnienie św. Józefa Robotnika. Porządek zwyczajny.

03         –  Uroczystość Matki Bożej Królowej Polski.  Porządek niedzielny.

08         –  Uroczystość św. Stanisława BM, Patrona Polski i Prowincji Warszawskiej Kapucynów.

                Porządek zwyczajny.

10 (sobota)   –  I Komunia św.:  godz. 11.00  –  SP nr 57 oraz o godz. 13.00 Grupa parafialna

17 (sobota)   –  I Komunia św.: godz. 11.00 – SP 38 oraz godz. 13.00 „Chrobry”

18                  –  Święto św. Feliksa, patrona dzieci. Msza dla dzieci z namaszczeniem olejem św. Feliksa

                         O godz. 11.30.

 

CZERWIEC

01           –  Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego. Porządek niedzielny.

08           –  Niedziela – Uroczystość Zesłania Ducha Świętego.

09           –  Święto NMP Matki Kościoła. Porządek świąteczny: 6.30, 8.00, 10.00, 18.00.

14            –   Festyn Parafialny „Wspólnota to Ty i ja”.  

18           –  Rocznica Poświęcenia Własnego Kościoła (18.06.2000).

19           –  Uroczystość Bożego  Ciała. Porządek niedzielny. Procesja po Mszy św. o godz. 10.00. Nie ma

                  Mszy św. o godz. 11.30.   

24          –  Uroczystość Narodzenia  św. Jana Chrzciciela. Porządek zwyczajny.

26           – Dni parafii – Dzień Seniora. Msza za seniorów godz. 18.00.

27           – Dni parafii. Uroczystość Najświętszego Serca Jezusa. Dzień Rodziny. Jubileusze Małżeńskie

                  godz. 18.00.

28           – Odpust Niepokalanego Serca Maryi. Porządek świąteczny: 6.30, 8.00, 10.00, 18.00.

29           –  Uroczystość św. Apostołów Piotra i Pawła, niedziela. Porządek niedzielny.          – 

 

LIPIEC

Wakacje J J J – W miesiącach wakacyjnych nie ma Mszy św. o godz. 16.00 w niedziele, jest dodatkowa o godz. 19.30.

27             –  Poświęcenie pojazdów i błogosławieństwo kierowców z racji Św. Krzysztofa.

 

SIERPIEŃ

02        –   Odpust Matki Bożej Anielskiej. Porządek świąteczny: 6.30, 8.00, 10.00, 18.00.

03        –   Rozpoczęcie Lubelskiej Pieszej Pielgrzymki na Jasną Górę.

06        –   Przemienienie Pańskie. Porządek zwyczajny 

15        –   Uroczystość Wniebowzięcia NMP. Porządek niedzielny.

26        –   Matki Bożej Częstochowskiej. Porządek zwyczajny.

 

WRZESIEŃ

UWAGA!!   We wrześniu trwają zapisy dzieci do Pierwszej Komunii Świętej.

 

14             –  Święto Podwyższenia Krzyża Świętego. Porządek zwyczajny.

17             – Święto Stygmatów św. Franciszka. Porządek zwyczajny.

23             –  Wspomnienie św. o. Pio.

 

PAŹDZIERNIK

04            –  Odpust św. Franciszka. Porządek świąteczny: 6.30, 8.00, 10.00. Główna Msza św. odpustowa o godz. 18.00. Następnie nabożeństwo  Transitus

06 – 14      –  Pielgrzymka Jubileuszowa do Włoch ( Rzym – Pompeje – Neapol – Pietrelcina – San Giovanni Rotondo – Monte Sant’Angelo – Manfredonia – Lanciano – Manoppello )

 

LISTOPAD

01           –  Uroczystość Wszystkich Świętych. Porządek niedzielny.

02           –  Wspomnienie Wszystkich Wiernych Zmarłych. Porządek świąteczny: godz. 6.30, 8.00, 10.00, 18.00. 

11           –  Narodowe Święto Niepodległości. Porządek świąteczny: 6.30, 8.00, 10.00, 18.00. 

23            – Uroczystość Jezusa Chrystusa Króla Wszechświata. Porządek niedzielny.

30            –  I Niedziela Adwentu

 

 

GRUDZIEŃ

         

07             – II Niedziela Adwentu – Rozpoczęcie Rekolekcji adwentowych.

08 – 10    –  Rekolekcje adwentowe. Porządek świąteczny: 6.30, 8.00, 10.00, 16.30, 18.00.

08            –  Uroczystość Niepokalanego Poczęcia NMP. Porządek rekolekcyjny. 12.00 – Godzina Łaski

22             –  Wigilia dla samotnych.

25             –  Uroczystość Narodzenia Pańskiego. Porządek niedzielny.

31             –  Nabożeństwo ekspiacyjne (godz. 17.00) i Msza św. dziękczynna na zakończenie roku godz. 18.00

 

Podsumowanie roku 2024
w parafii pw. Niepokalanego Serca Maryi i św. Franciszka w Lublinie

 

1. Wstęp

Moi Kochani,  uważam, że jedną z dobrych tradycji na Poczekajce jest to, że proboszcz przynajmniej raz w roku, staje wobec swojej wspólnoty parafialnej, aby zrobić nie tylko podsumowanie minionego roku, ale też wyrazić Wam wdzięczność za to, że tworzycie tę wspólnotę. Chcę Wam podziękować, docenić Wasze zaangażowanie w kościele parafialnym, Wasz trud wiary i miłości oraz dodać Wam również otuchy, zgodnie z hasłem tego Jubileuszowego Roku, który przeżywamy pod hasłem „Pielgrzymi nadziei”, bo to jest „czas łaski od Pana”, czyli czas zbawienia. Na początku chcę Wam również podziękować za wszystkie dobre słowa w moim kierunku i Wasze pozdrowienia, które przynosili mi bracia z kolędy, przekazywane od was. Muszę się Wam przyznać, już po tych prawie 7 latach, że nie jest łatwo być proboszczem na Poczekajce, że to jest wielkie wyzwanie. Nigdy nawet o tym nie marzyłem; przez głowę by mi to nie przeszło. Ale skoro Pan Jezus do tego dopuścił, to musicie mi to wybaczyć, a Panu Jezusowi chwała za to, że mnie jeszcze znosi i nieustanie wspiera swoją łaską.

Panu Bogu gorąco dziękuję za moich Braci, bo bez nich, to nawet z Bożą pomocą nie dałbym rady tego wszystkiego ogarnąć. Moim Braciom, tak bardzo zaangażowanym w wielorakie rodzaje posługiwania w parafii, we wspólnotach, grupach, zgromadzeniach zakonnych, w szpitalu, pośród chorych w domach, w duszpasterstwach: dzieci, młodzieży, rodzin, osób starszych, w katechezie, z całego serca dziękuję i wyrażam ogromną wdzięczność wszystkim braciom ze wspólnoty na Poczekajce.

Sami widzicie, że znów było dużo zmian braci we wspólnocie, ale przez to, jesteście szczęśliwą parafią, jak chyba żadna inna parafia w Polsce, bo macie możliwość poznania tylu braci, tylu kapłanów, spowiedników, kaznodziejów, duszpasterzy. To jest ogromny dar na Poczekajce, tylu braci mniejszych kapucynów. Bogu niech będą dzięki! Trzeba Panu Bogu za to nieustannie dziękować. I dziękujcie za tych Braci, że ich macie.

Jako proboszcz bardzo gorąco i serdecznie dziękuję również wszystkim świeckim animatorom grup, moderatorom, katechetom, siostrom zakonnym, odpowiedzialnym we wspólnotach, za podejmowane posługi we wspólnotach.  Poczekajka nie byłaby taka, gdyby was nie było. Macie wiele różnych pomysłów, inicjatyw, rozeznawajcie je, idźcie za Bożym natchnieniem, bądźcie otwarci na natchnienia Pana i właściwie odczytujcie znaki czasu.  Pan niech Was błogosławi i obdarza Duchem mądrości, miłości i pokory, abyście byli żywymi wspólnotami wiary. Poczekajka – nie raz to powtarzam – jest wielobarwna w charyzmaty. Jest ozdobiona wieloma darami i posługami –tu pozwolę sobie sparafrazować proroka Izajasza: „jest jak Oblubienica zdobna w swe klejnoty”.  Panu Bogu niech będzie chwała, za to że mamy tak wiele wspólnot na Poczekajce.

Dziękuję serdecznie wszystkim pracującym w kościele i przy kościele, dbającym o kościół, o porządek, o czystość, o kwiaty, o kapliczki na zewnątrz, o muzykę podczas liturgii, za prowadzenie biblioteki parafialnej, za prowadzenie „POCZYTAJKI”, dziękuję Redakcji Zwiastuna, Kołu Fotograficznemu. Wszystkim za zaangażowanie, pracę, oddanie.  Dziękuję gorąco Stowarzyszeniu Przyjaciół Parafii „POCZEKAJKA” za ich nieocenioną działalność. Aby wymienić wszystkie wydarzenia organizowane przez Stowarzyszenie w ciągu roku kalendarzowego potrzebowałabym oddzielnej niedzieli, więc dziś jest to niemożliwe. W tym miejscu chcę tylko krótko powiedzieć: cała parafia jest Wam bardzo wdzięczna za to co robicie dla dzieci, rodzin, seniorów i wszystkich wspólnot w ramach integracji parafii.  Niech Pan Wam obficie błogosławi. 

Moi Drodzy! I teraz zobaczcie, jak znów jest piękne słowo Boże na tą dzisiejszą niedzielę, kiedy robię roczne podsumowanie i podziękowania. Nie wybierałem sobie tych czytań specjalnie na dziś. Pan sam dał nam Słowo, które przypomina nam kim jesteśmy jako wspólnota, co jest najważniejsze dla nas, co mamy czynić, kogo słuchać w tym świecie.   

 

2. „Ten dzień jest poświęcony Panu” ( Ne 8, 9)

Dzisiejsza niedziela jest nazwana Niedzielą Słowa Bożego. W I czytaniu usłyszeliśmy jak kapłan Ezdrasz czytał słowo Boże na zgromadzeniu ludu. Czytał wszystkim: mężczyznom, kobietom, i dzieciom, które były zdolne słuchać, czytał od rana do południa, czytał „dobitnie, z dodaniem objaśnienia, tak że lud rozumiał czytanie”. A zgromadzony lud odpowiadał na to słowo „Amen”. W języku hebrajskim Amen pochodzi od tego samego rdzenia, co słowo „wierzyć”. I wyraża ono trwałość, niezawodność, wierność. „Amen” kończy wyznanie wiary Kościoła, i „amen” kończy ostatnią księgę Pisma świętego, czyli Apokalipsę. „Amen” oznacza, że Bóg jest wierny. „Amen” potwierdza Credo, potwierdza jego pierwsze słowa, czyli „Wierzę”.  Św. Augustyn powiedział tak: „Niech twoje „Wyznanie wiary” będzie dla ciebie jakby zwierciadłem. Przeglądaj się w nim, by zobaczyć, czy wierzysz w to wszystko, co wypowiadasz. I każdego dnia raduj się swoją wiarą”.  

I co dzisiaj mówi do nas słowo?  „Ten dzień jest poświęcony Panu, Bogu waszemu. Nie bądźcie smutni i przygnębieni, nie płaczcie, świętujcie, weselcie się w Panu, radość w Panu jest waszą siłą”. Niedziela, dzień Pański, jest dla nas dniem radości. Bo jest dniem zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią, nad szatanem, nad grzechem, nad złem. Liturgia niedzielna przypomina nam zawsze Paschę Pana i Jego zmartwychwstanie.  Liturgia ogłasza nam, że Jezus żyje! I Jezus też uzdrawia!

Spotykam jedną panią na kolędzie, a ona taka rozpromieniona i mówi, że nie potrafi tej radości w sobie opanować. Pytam się dlaczego, co się stało? A pani mówi: byłam w Uroczystość Objawienia Pańskiego wieczorem na uwielbieniu. Tak pięknie wspólnota prowadziła śpiew przed Najświętszym Sakramentem (nawet nie wiedziała jaka to była wspólnota, a chodziło o Odnowę w Duchu Świętym), i mówi: nagle poczułam ciepło, i przestała mnie boleć prawa ręką, i zobaczyłam że mogę nią poruszać, a wcześniej miałam straszny ból i nie bardzo mogłam ją podnieść, nie mogłam zapiąć kurtki, miałam wątpliwości, czy w ogóle iść wieczorem na Mszę św. właśnie z powodu tej ręki. I ta pani mówi: Jezus mnie uzdrowił podczas tego nabożeństwa, nie potrafię tej radości opanować, jestem bardzo szczęśliwa. I słuchajcie, to było u tej pani widać! Dziękują za to świadectwo.

Zobaczcie więc kochani, że słowo Boże akurat dzisiaj przypomina nam o Dniu Pańskim, o naszej chrześcijańskiej niedzieli. Że w centrum tego chrześcijańskiego dnia jest Eucharystia, na której mamy się spotkać jako wspólnota. A w centrum tej wspólnoty jest Zmartwychwstały Pan, który przychodzi. Jeszcze mocniej potwierdza to dzisiejsza ewangelia św. Łukasza. Sam Jezus zostaje poproszony o czytanie słowa, trafia na tekst proroka Izajasza, i stwierdza, że słowo Boże wypełnia się dzisiaj. Dzisiaj, bo prawda jest taka, że słowo Boże jest żywe i skuteczne. W innym miejscu czytamy: „dziś, jeśli głos Jego usłyszycie, nie zatwardzajcie serc waszych”. To oznacza, że skoro Jezus zmartwychwstał i żyje, to znaczy że właśnie dzisiaj On działa, że dzisiaj On mówi do Twojego serca z mocą i miłością. „Słowa twe Panie, są duchem i życiem” – śpiewaliśmy w psalmie. Tak, Twoje słowo Panie, to duch ożywiający nas śmiertelników, i dający nam Twoje życie. Czyż każda Eucharystia nam o tym nie przypomina: „ Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim” ( J 6, 55).

Kochani, nie mogę być człowiekiem wierzącym bez Eucharystii. Możecie sami sobie zadać to pytanie: czy wasz dom, wasza wspólnota, rodzina, wasze relacje między sobą, czy są budowane na Słowie Pana i na Eucharystii? Czy jesteście w stanie na to wszystko, co was spotyka w życiu powiedzieć Panu Bogu: „Amen”? Czy jesteście gotowi potwierdzić Panu swoją wiarę? Tak, Panie, wierzę! Amen! Niech Twoje słowo wypełnia moje serce. Amen. Twoje słowo jest duchem i życiem. Amen. Bądź moim Panem. Uzdrawiaj mnie. Ufam Ci Jezu. Kocham Cię Panie. Amen. Św. Paweł mówi: „Przez Jezusa wypowiada się nasze „Amen” na chwałę Bogu”.  

 

3. „Wy przeto jesteście Ciałem Chrystusa” ( 1 Kor)

Moi Drodzy! Drugi obraz, który daje nam dzisiejsze czytanie to obraz wspólnoty zaproponowany przez św. Pawła: „Wy przeto jesteście Ciałem Chrystusa i poszczególnymi Jego członkami”.  Śmiało możemy powiedzieć, że jesteśmy parafią, która realizuje model Kościoła jako „wspólnoty wspólnot”. Wspólnota kościoła składa się z ludzi którzy mają świadomość swoich grzechów i słabości, ale w Jezusie Chrystusie odnajdują Boga, który uwalnia ich od śmierci.

Wszystkim wspólnotom na Poczekajce dziękuję za Waszą obecność, za posługi, za zaangażowanie, za wszystko to, co robicie, aby pokazać Kościół żywy, aby można zobaczyć prawdziwe oblicze wspólnoty ludzi wierzących. Żywej, wielobarwnej, charyzmatycznej wspólnoty, która jest Ciałem Chrystusa. Tak działa Duch Święty w Kościele. Jedni odnajdują się w Odnowie, inni w Kościele Domowym, inni w neokatechumenacie, jeszcze inni we Franciszkańskim Zakonie Świeckich czy w Rodzinie Serca Miłości Ukrzyżowanej, czy w innych grupach, których tutaj nie będę wymieniał wszystkich, to mi wybaczcie, ale wszystkim Wam jestem bardzo wdzięczny. Dziękuję Wam z całego serca, że jesteście w tej parafii, i modlę się za Was, aby Pan was umacniał swoją łaską.

 Jak to obrazowo mówi św. Paweł: „Nie może oko powiedzieć ręce: „nie jesteś mi potrzebna”, albo głowa nogom: „nie potrzebuje was”. Jesteśmy sobie bardzo potrzebni. Jesteśmy potrzebni Chrystusowi! On nas potrzebuje, bo jesteśmy Jego Ciałem. Dlatego też wzmacniajcie między sobą więzi wspólnoty. Prosty przykład: na znak pokoju można podać sobie dłoń, obdarzyć serdecznym uśmiechem, można w ławce obok siebie zrobić jeszcze miejsce i zaprosić kogoś, a nie zajmować pół ławki samemu. Można zamknąć drzwi w kościele, po kimś, kto zapomniał, aby było cieplej..itd. To są drobne rzeczy, ale bardzo ważne. 

Co roku wspólnoty organizują spotkania ewangelizacyjne, zapraszają na seminaria odnowy wiary, na katechezy, na rekolekcje, chociażby Rekolekcje „Oddanie 33”.  To wszystko po to,  aby pogłębiać swoją wiarę, aby można było powierzyć swoje życie całkowicie Bogu, który jest Miłością. Nie wystarczy tylko przystąpić do pierwszej Komunii św. czy do sakramentu bierzmowania, i pożegnać kościół. Jeśli chcesz należeć do Ciała Chrystusa, to bądź z Jezusem w trwałej relacji miłości.  Pan Jezus mówi: „Ja jestem krzewem winnym, wy – latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić. Ten, kto we Mnie nie trwa, zostanie wyrzucony jak winna latorośl i uschnie” (J 15, 5).

Dużo mamy na terenie parafii ludzi starszych, emerytów, wdów, wdowców. Jeśli teraz macie więcej wolnego czasu, to potraktujcie ten etap Waszego życia nie tylko na troskę o zdrowie, choć to jest bardzo ważne, ale też  na rozwój życia duchowego, na pogłębienie żywej relacji z Bogiem. W ten sposób będziecie mieli w sobie radość i mądrość Bożą.  Pragnijcie miłości Chrystusa, abyście mogli dać piękne świadectwo życia chrześcijańskiego swoim bliskim: dzieciom i wnukom. Przypomina mi się biblijna prorokini Anna, która z Symeonem wyszła na spotkanie Dzieciątka Jezus w świątyni w Jerozolimie.  Ewangelista Łukasz opisuje ją w ten sposób:  „Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem  i pozostała wdową. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy”.  Może niech prorokini Anna będzie wam wzorem wierności Bogu, i modlitwy. Przecież potrzeba modlitwy za dzieci, za wnuki, którzy mówią, że nie mają czasu na modlitwę, są zapracowani, przemęczeni, albo nawet nie chodzą od Kościoła. Oni bardzo potrzebują waszej modlitwy i wiary, waszej mądrości i cierpliwości, waszej ufności przed Bogiem.

Dziękuję dzieciom i młodzieży, którzy są w kościele, za wasze piękne świadectwo miłości do Boga i do Kościoła: ministrantom, lektorom, całej służbie ołtarza, Dzieciom Fatimskim, scholi Barka, dzieciom przygotowującym się do I Komunii św., Oazie Dzieci Bożych, młodzieży oazowej, młodzieży przygotowującej się do bierzmowania, również tej w post crezima.  I życzę Wam odwagi i męstwa na drodze wiary, która nie jest łatwa, ale na której towarzyszy Wam zawsze Jezus.

 

Zakończenie

W tym roku pominę taki dział jak „uwagi po kolędowe”, bo nie było ich za dużo.  Chciałbym tylko podziękować wam za ofiarność, dzięki której w minionym roku udało się nam zabezpieczyć dach kościoła siatką ochronną oraz odświeżyć kościół przez malowanie wewnątrz oraz przeprowadzić kilka mniejszych prac remontowych. Szczegółowo będzie to podane w Zwiastunie. Dziękuję wszystkim ofiarodawcom za ofiary na konto, za ofiary kolędowe, za wszelkie wsparcie materialne. Kościół nie jest tylko „Mistycznym Ciałem Chrystusa”, ale ma też mocny wymiar materialny, który pochłania bardzo duże wydatki, ale na razie Wam tego oszczędzę. Mam mocną nadzieję, że w tym roku wreszcie też ruszymy z parkingiem.

Dziękujemy również wielu sympatykom naszego kościoła, różnym dobroczyńcom, i wszystkim ludziom dobrej woli, którzy przychodzicie do naszego kościoła na Poczekajce i wspierajcie nas w różny sposób. Kochani Parafianie i wszyscy Sympatycy naszego kościoła, dziękuję Wam za wszelkie dobro i życzę błogosławionych owoców Roku Jubileuszowego. Amen.  

br. Mirosław Ferenc OFMCap, proboszcz

 

 

Życie sakramentalne w roku 2024

Chrzty: 81 dzieci
I Komunia Św.:  197 dzieci
Sakrament bierzmowania: 50 młodych
Sakrament małżeństwa:  32 pary narzeczonych
Odeszło do wieczności  130 osób

 

Grupy i wspólnoty działające na POCZEKAJCE:

1. Stowarzyszenie Przyjaciół Parafii „Poczekajka”
2. Żywy różaniec
3. Franciszkański Zakon Świeckich ( FZŚ)
4. Ruch Światło – Życie: Oaza Dzieci Bożych, Oaza Nowej Drogi, Oaza Nowego Życia, Kościół Domowy (12 kręgów Kościoła Domowego)
5. Rodzina Serca Miłości Ukrzyżowanej (RSMU)
6. Odnowa w Duchu Świętym „Miłosierny Samarytanin”
7. Wspólnota Najświętszego Imienia Jezus (IHS)
8. Droga neokatechumenalna (13 wspólnot)
9. Grupa modlitwy św. Rity
10. Grupa modlitwy o. Pio
11. Legion Maryi
12. Koło Fotograficzne
13. Grupa modlitwy Dzieci Fatimskich
14. Ministranci
15. Lektorzy
16. Szafarze Komunii św.
17. Schola “Barka”
18. Schola “Tobie Śpiewam”
19. Duszpasterstwo Absolwentów (DA)
20. Klub Seniora
21. Biuro Radia Maryja
22. Anonimowi Alkoholicy (AA)
23. ZHR
24. Zuchy

Prace remontowe w roku 2024:

1. 1. Montaż siatki ochronnej na budynku kościoła – 22 000 zł
   2. Prace remontowo-osuszające przy kaplicy FZŚ – 5 800 zł
   3. Prace naprawcze przy kapliczce Matki Bożej – 2 400 zł
   4. Zmiana oświetlenia na prezbiterium – 2 500 zł.
   5. Malowanie kościoła – 140 000 zł ( plus VAT 23%)
   6. Malowanie dużej zakrystii, holu, lakierowanie lamperii, wymiana żarówek w żyrandolach w kościele – 25 000 zł.

Podsumowanie roku 2023 w parafii pw. Niepokalanego Serca Maryi i św. Franciszka w Lublinie

 

1. Widzieć..

Kiedy myślałem nad podsumowaniem po kolędowym, w jakim kluczu to zrobić, zobaczyłem, że samo słowo Boże dzisiejszej niedzieli przychodzi mi z pomocą. Ewangelia mówi tak: „Jezus przyszedł razem z Jakubem i Janem do domu Szymona i Andrzeja”( Mk 1,29). Dało mi to pewne natchnienie: Jezus nauczał o Królestwie w synagogach, nauczał nad jeziorem Galilejskim, nauczał w świątyni w Jerozolimie, na górze błogosławieństw, ale też odwiedza swoich przyjaciół, swoich uczniów, aby pobyć z nimi w ich domach. Ewangelia w innym miejscu wspomina o tym, że Jezus został zaproszony na ucztę do Mateusza, po jego powołaniu na apostoła (Mt 9,10); następnie  do Zacheusza, po jego nawróceniu (Łk 19,5-6);  a ewangelista Jan wspomina, że Jezus odwiedzał swoich przyjaciół w Betanii: Łazarza, Martę i Marię (J 12, 1-3)

Widzimy więc, jak ważne są dla Jezusa takie spotkania w domach.  I od tego chciałbym zacząć to podsumowanie minionego roku i wizyty duszpasterskiej. Odwiedziliśmy ponad 1900 mieszkań na wyraźne zaproszenie gospodarzy domu (to jakieś około 100 mieszkań więcej, niż rok temu).  I najpierw odniosę się co do samej formy zaproszeń: było kilka głosów, dlaczego nie chodzimy po kolei do wszystkich, tak jak dawniej, albo niektórzy kolejny rok nie składają zaproszeń, tylko czekają na klatce schodowej, aby nas „łapać” z marszu.  

Wybaczcie mi to, że użyję takiego argumentu, który trochę jednak wynika z dzisiejszej Ewangelii (Mk 1, 29-39): Jezus przychodzi do tych domów, gdzie ma swoich przyjaciół i bliskich. W zmieniającej się rzeczywistości społecznej, gdzie wiele mieszkań jest wynajmowanych i zamieszkałych przez osoby, o których nawet najbliżsi sąsiedzi nie wiedzą czy to są katolicy, czy to są w ogóle chrześcijanie, czy to są ludzie wierzący, związani z kościołem, perspektywa chodzenia od drzwi do drzwi, pukania, dzwonienia  i oczekiwania na otwarcie drzwi, być może ma swój głęboki sens, ale przede mną jest on na razie ukryty.

Natomiast jestem mocno przekonany o tym, że Bracia Kapucyni posługujący w tej parafii, gotowi są pójść do każdego domu, bez względu na to, kto tam mieszka, jakie ma przekonania religijne czy polityczne; czy ma ślub kościelny czy żyje w związku niesakramentalnym; czy chodzi do kościoła czy nie chodzi; czy zgadza się z nauką Kościoła czy się z nią nie zgadza; czy jest takiej opcji politycznej czy innej…   Z naszej strony jest „zielone światło” do dialogu, do odwiedzin, do spotkania z każdym człowiekiem, do poszanowania godności każdej osoby, o ile ten człowiek zechce się z nami spotkać.

Argument tzw. „zagubionej owieczki”, dla której Jezus zostawia 99 innych owiec i szuka tej zagubionej, jest dla mnie bardzo przemawiający i przekonujący, ale trzeba by zauważyć, że ta owieczka oddaliła się od wspólnoty, i najprawdopodobniej wie, że się pogubiła, że potrzebuje pomocy, i dlatego beczy!  Beczy, tzn. prosi o pomoc, i wtedy Jezus wszystko rzuca, aby ją uratować.

Natomiast gdy chodzi o wizytę duszpasterską, która jest wcześniej ogłaszana i przygotowywana, wydaje mi się, że jest ona jakby w pierwszym rzędzie „zarezerwowana” dla tych, którzy mają żywą więź ze wspólnotą Kościoła, ze wspólnotą, w której centrum jest Jezus Chrystus – Zmartwychwstały Pan, żyjący w tej wspólnocie, i udzielający nam przebaczenia grzechów i życia wiecznego; uwalniający nas od władzy diabła i wszelkiej niewoli, a udzielający nam Ducha Świętego, ducha dziecięctwa Bożego. Dlatego w tej wspólnocie celebrujemy Jego obecność, Jego moc miłości. A każdy z tej wspólnoty może nas zaprosić do swojego domu,  nikt nie jest wykluczony. Wystarczy dać mały sygnał, jakim jest zaproszenie. Według mnie taki jest sens wizyty duszpasterskiej – odwiedzić Braci i Siostry z tej wspólnoty, umocnić ich słowem, pomodlić się razem, pobłogosławić wszystkich, którzy tam mieszkają.

Natomiast z ewangelizacją po domach możemy iść w każdym innym czasie, aby przepowiadać Chrystusa, oby tylko byli na to chętni bracia. Dziękuję Braciom ze wspólnot drogi, którzy chodzą z ewangelizacją po domach, mając upoważnienie od proboszcza.   

Moi Kochani! Czas kolędy, to dla nas bardzo ważne doświadczenie. Jezus, kiedy przychodzi do domu Piotra, od razu spotyka się z wiadomością, że w domu jest osoba chora. My również mogliśmy zobaczyć, że w wielu Waszych domach są osoby chore. Mogliśmy się z takimi osobami spotkać, mogliśmy ich pobłogosławić. W tym miejscu chciałbym wyrazić moje serdeczne podziękowania wszystkim osobom, które opiekują się na co dzień chorymi. Niektóre przypadki tej opieki są naprawdę heroiczne. Pewnej matce, która troszczy się z wielkim oddaniem o swoją  sparaliżowaną od dziecka córkę – a trwa to już 42 lata!  –  powiedziałem, że to co pani robi, to jest świętość. Nie jakaś cudowna, obrazkowa, wymyślona, ucieczkowa od świata, ale bardzo konkretna świętość: miłość wobec cierpiącej córki!  „Nie ma większej miłości, gdy ktoś życie swoje oddaje dla przyjaciół”- mówi Jezus (J 15,13).

 Takich przypadków cichej, wiernej posługi chorym i opieki nad nimi jest dużo więcej w tej parafii. Często te choroby są przewlekłe, albo nieuleczalne, i trwają bardzo długo.  Dziękuje tym, którzy jako rodzice, stają przy łóżkach swoich chorych dzieci, i oddają im swój czas i siły, które mogliby przeznaczyć na odpoczynek na emeryturze. Dziękuję też wszystkim opiekunom,  dzieciom lub wnukom za opiekę na swoimi słabnącymi z wiekiem rodzicami czy dziadkami. Współmałżonkom opiekującym się sobą wzajemnie. Wszystkim wam, którzy się opiekujecie chorymi, niech Bóg udzieli dużo sił i cierpliwości w tej ciężkiej posłudze wobec chorych.

W parafii – jak dobrze wiemy – jest bardzo dużo osób starszych. Co roku ten temat wraca, co roku to powtarzamy, że niestety parafia, tak jak całe nasze społeczeństwo się starzeje, a więc też jest więcej osób chorych, słabnących na zdrowiu, którym trudno nawet uczestniczyć w życiu sakramentalnym poprzez udział we Mszy św. czy korzystanie ze spowiedzi i z Komunii św. Msza św. oglądana w telewizji jest jakąś pomocą tym ludziom, ale nigdy nie zastąpi rzeczywistego udziału w liturgii, gdzie głoszone jest żywe słowo Boże i sprawowana Eucharystia. Dlatego też apeluję do wszystkich opiekujących się chorymi, o duchową troskę nad nimi, aby umożliwić tym osobom, chociaż raz na jakiś czas, możliwość spowiedzi i Komunii św. albo udziału we Mszy św.

 Jako duszpasterze chodzimy do chorych w pierwsze piątki miesiąca;  mamy od roku również nadzwyczajnych szafarzy Komunii św., którzy są gotowi zanosić Komunię chorym. Prosimy tylko o to, aby zgłaszać takie osoby, aby o to poprosić i aby uniknąć sytuacji pozostawienia chorych samych w tej walce duchowej, którą muszą podjąć, w walce z chorobą oraz na godzinę śmierci, aby nie odchodzić z tego świata bez sakramentów. To kładę na serce rodzinom i opiekunom ludzi chorych, aby zadbać o chorych również od strony duchowej.  

2. Głosić Ewangelię..

Moi Drodzy! Drugą podpowiedź do dzisiejszego podsumowania po kolędowego daje mi też II czytanie z Listu do Koryntian. Św. Paweł mówi tak: „Bracia! Nie jest dla mnie powodem do chluby to, że głoszę Ewangelię. Biada mi, gdybym jej nie głosił!” (1 Kor 9,16). Parafia ma być przede wszystkim miejscem głoszenia słowa Bożego, bo to słowo jest „żywe i skuteczne” i uzdrawia! Tak śpiewaliśmy w dzisiejszym refrenie psalmu: „Panie, TY leczysz złamanych na duchu” (Ps 147). W tym miejscu, na ręce gwardiana, br. Jarosława, dziękuję wszystkim moim Braciom za głoszenie słowa Bożego w tutejszej parafii. Oceniacie bardzo dobrze naszą posługę, chwalicie nas za spowiedzi, za posługiwanie w grupach i wspólnotach, za głoszone słowo „bez polityki” – jak to mówicie; za franciszkańskiego ducha w tej parafii, za Msze dla dzieci, za tak wiele różnorodnych inicjatyw.

Wydaje się, że nasz kościół nie jest jakiś skostniały, pomimo tego, że młodych jest mało. Ale ci młodzi, którzy tutaj są w kościele świadomie,  to śmiało można o nich powiedzieć, że są niezwykłym skarbem. Bo muszą mieć wielką odwagę, aby wyznawać swoją wiarę w Jezusa Chrystusa, w tak trudnych czasach dla wiary, na tle postępującej laicyzacji i sekularyzacji.

Słowo Boże jest głoszone na różny sposób: systematycznie, codziennie w homiliach i kazaniach podczas Eucharystii, ale również i przy innych wydarzeniach. Mogę tu tylko wspomnieć, że w minionym roku odbyły się Rekolekcje Oddanie 33, były głoszone katechezy ewangelizacyjne drogi neokatechumenalnej, było Seminarium Odnowy Wiary przeprowadzone przez Odnowę w Duchu Świętym „Miłosierny Samarytanin”, były rekolekcje prowadzone przez wspólnotę RSMU „Oddani Miłości Miłosiernej”. Odbywały się rekolekcje adwentowe i wielkopostne.

Tegoroczne hasło duszpasterskie: „Uczestniczę we wspólnocie Kościoła” niech nas inspiruje do tego, aby być żywym członkiem Kościoła. Wspólnot działających na Poczekajce jest bardzo dużo ( patrz lista poniżej!). Tym wszystkim wspólnotom, które i same siebie ewangelizują, i głoszą Ewangelię swoim życiem innym, z serca dziękuję, że jesteście na Poczekajce, że jesteście ozdobą Poczekajki przez swoją różnorodność, że tutaj się modlicie, tworzycie piękno tego kościoła, a najważniejsze, że w tym wszystkim szukacie żywego Jezusa Chrystusa. 

3. Mieć swój udział w Ewangelii..

Moi Drodzy Parafianie i wszyscy Sympatycy Poczekajki!

Ostatnia podpowiedz do dzisiejszego podsumowania roku i zachęty do odwagi na przyszłość, znajduje się w pierwszym czytaniu: „Czyż nie do bojowania podobny byt człowieka?- pyta się Hiob. Znamy to powiedzenie dobrze! Wiemy jak wiele nas pewne sprawy kosztują . Wiemy jak trzeba wciąż na nowo walczyć o wiarę w swoim życiu, ile bólu mają rodzice i dziadkowie, gdyż martwią się o swoje dzieci i wnuki, które odchodzą od Kościoła, od sakramentów;  ileż zmartwień przynosi nam sytuacja związana z polityką na świecie; jak wiele niepokoju musimy znosić patrząc na odchodzącą od Boga naszą Ojczyznę Polskę i Europę.

W tym miejscu nie mogę pominąć również wezwania do modlitwy. Przykład mamy w dzisiejszej Ewangelii: „nad ranem, kiedy jeszcze było ciemno, Jezus wyszedł na miejsce pustynne, aby się modlić” (Mk 1,35). Modlitwa jest duchową walką! Modlitwa jest duchową siłą człowieka wierzącego! I trzeba ją podjąć, aby wygrać w życiu! Kochani, szukajcie więc czasu na modlitwę, czyli na spotkanie z Panem. Miejcie czas na modlitwę! Módlcie się. Niech kaplica Adoracji Najświętszego Sakramentu, codziennie otwarta, będzie miejscem Waszego spotkania i porozmawiania w ciszy z Panem Jezusem.  ON wszystko może! Zaufajcie MU!

 W dzisiejszej Ewangelii, kiedy Piotr podchodzi do Jezusa, to mówi do Niego: „Wszyscy Cię szukają” (Mk 1,37). Czy my jesteśmy gotowi, aby wciąż na nowo szukać Jezusa? Wspólnota wymaga zaangażowania na różny sposób. Przy takiej okazji jak ta, czyli podsumowanie minionego roku, dziękuję z całego serca wszystkim, którzy traktują ten kościół jak swój dom i świątynię, w której spotykają się z Bogiem. Dziękuję tym, którzy codziennie adorują Jezusa w Kaplicy Adoracji. Dziękuję za każdy, nawet najdrobniejszy uczynek, może przez wielu niezauważony, ale uczyniony z serca i z dobrą intencją. Dziękuję za każdy gest miłości do Jezusa, do Matki Bożej czy do Świętych, jak chociażby troska niektórych kobiet o piękno przy figurkach wokół kościoła; troska o porządek i czystość w kościele. Dziękuję Stowarzyszeniu Przyjaciół Parafii Poczekajka za wszelkie inicjatywy związane z Projektem „Z kulturą do Nieba” i za wszystkie inne wydarzenia, które animują parafię, ożywiają ją i integrują.

Bardzo serdecznie dziękujemy Wam kochani Parafianie i Sympatycy Poczekajki za każde finansowe wsparcie, za ofiary składane podczas kolędy, za ofiary składane na tace, za ofiary przy zamawianiu Mszy św., bo to wszystko pozwala nam dalej funkcjonować. Spotykamy się z Waszej strony z wielką troską o nas. Dziękujemy różnym dobroczyńcom, i wszystkim ludziom dobrej woli, którzy przychodzą do naszego kościoła na Poczekajce i wspierają nas w różny sposób. Dziękujemy Wam po prostu za to, że jesteście tutaj.

Zakończę to podsumowanie słowami św. Pawła: „Bądźcie dla siebie nawzajem dobrzy i miłosierni. Przebaczajcie sobie, tak jak i Bóg nam przebaczył w Chrystusie.” ( Ef  4, 32). Amen.  

br. Mirosław Ferenc OFMCap, proboszcz

 

Ps. RÓŻNE DANE PARAFIALNE:

1. Życie sakramentalne
2. Chrzty w roku 2023: ochrzczonych 93 dzieci.
3. I Komunia Św.: przystąpiło 200 dzieci.
4. Sakrament bierzmowania przyjęło: 66 młodych.
5. Sakrament małżeństwa: zawarło 34 pary.
6. Zmarło: 114 osób.
7. Grupy i wspólnoty działające na POCZEKAJCE:
8. STOWARZYSZENIE PRZYJACIÓŁ PARAFII „POCZEKAJKA”
9. ŻYWY RÓŻANIEC
10. FRANCISZKAŃSKI ZAKON ŚWIECKICH
11. RUCH ŚWIATŁO – ŻYCIE: Oaza Dzieci Bożych, Oaza Nowej Drogi, Oaza Nowego Życia, KOŚCIÓŁ DOMOWY – 12 Kręgów małżeńskich
12. RODZINA SERCA MIŁOŚCI UKRZYŻOWANEJ (RSMU)
13. ODNOWA W DUCHU ŚWIĘTYM „Miłosierny Samarytanin”
14. WSPÓLNOTA Najświętszego Imienia Jezus (IHS)   
15. NEOKATECHUMENAT ( 12 wspólnot)
16. GRUPA MODLITWY ŚW. RITY
17. GRUPA MODLITWY O. PIO
18. LEGION MARYI
19. KOŁO FOTOGRAFICZNE
20. GRUPA MODLITWY DZIECI FATIMSKICH
21. MINISTRANCI
22. LEKTORZY
23. SZAFARZE KOMUNII ŚW.
24. SCHOLA “BARKA”
25. SCHOLA “TOBIE ŚPIEWAM”
26. DUSZPASTERSTWO ABSOLWENTÓW
27. KLUB SENIORA
28. BIURO RADIA MARYJA
29. ANONIMOWI ALKOHOLICY
30. ZHR
31. ZUCHY

 

 

1. Prace remontowe w roku 2023:

 

1. Remont i adaptacja dawnej siłowni „Wyciskajka” na obecną salę duszpasterską Odnowy w Duchu Świętym „Miłosierny Samarytanin” i „Dom Miłosierdzia” – 27 000 zł. (Całość kosztów była dużo wyższa, jednak pokryta przez darczyńcę ze wspólnoty!)
2. Remont salki duszpasterstwa dla dzieci ( dawna sala AA) – 15 000 zł
3. Konserwacja drewnianych okien w kościele i drzwi wejściowych do kościoła impregnatem – 10 000 zł.
4. Malowanie salki DM – 2 400 zł.
5. Zamontowanie podjazdu na wózki z blachy nierdzewnej do kaplicy adoracji   – 10 000 zł.
6. Zmiana oświetlenia na prezbiterium – 2 500 zł.
7. Remont dwóch salek w starym kościele z przeznaczeniem dla wspólnot neokatechumenalnych oraz prace remontowe i elektryczne w starym kościele – koszty całkowicie pokryte przez Braci ze wspólnot.

Po kolędowe podsumowanie roku 2022

1. Kochani Bracia i Siostry, pierwsze co chciałbym powiedzieć, szczególnie wobec naszych Parafian, to serdecznie Wam podziękować za zaufanie jakim nas obdarzyliście i za zaproszenie nas do swoich domów w ramach wizyty duszpasterskiej. Przyjmowaliście nas jak braci. Opowiadaliście o swoim życiu, o radościach i zmartwieniach, o troskach i bólach, a my mogliśmy Was wysłuchać, pomodlić się z Wami, dodać Wam otuchy i Was pobłogosławić. Przyjęło nas w tym roku ok. 1800 rodzin (Dwa razy więcej niż rok temu, ale o połowę mniej niż przed pandemią). Wszystkim Wam Drodzy Parafianie dziękujemy, dziękujemy Bogu za Waszą obecność w tej parafii, za Wasz udział w tworzenie wspólnoty Kościoła, za świadectwo życia chrześcijańskiego.

 

2. Wspólnotę ludzi wierzących na Poczekajce, tworzą nie tylko nasi parafianie, ale również wszyscy sympatycy, wszyscy ci, którzy mają tutaj jakieś korzenie rodzinne, albo wyrośli stąd, i wracają do nas z sentymentu lub mają tutaj jeszcze swoich rodziców albo dziadków oraz ci, którzy są z innych parafii, ale są w różnych wspólnotach. Są wśród Was tacy, których pociąga charyzmat franciszkański, bliscy są Wam nasi święci jak chociażby o. Pio czy św. Franciszek. Bliska jest Wam Poczekajka z różnych względów: korzystacie tutaj z sakramentów, przychodzicie na Mszę św., na nabożeństwa, na modlitwę, na adorację, jesteście w różnych grupach i wspólnotach, by się formować do żywej wiary, do posłannictwa, do służby Kościołowi. Wierzę w Kościół Chrystusowy – to hasło duszpasterskie tego roku w Polsce. Cząstką tego Chrystusowego Kościoła w diecezji lubelskiej jesteście; we wspólnotach, w rodzinach, w parafii. Kościół Chrystusowy to wspólnota uczniów Jezusa, wspólnota wiary i miłości w jedności z biskupem, i z Papieżem. Oczywistą sprawą jest to, że to wielkie duchowe bogactwo jakie ma Poczekajka, rozwija się dzięki posłudze wielu pokoleń braci kapucynów, którzy tutaj od początku tworzenia się parafii posługiwali z wielkim Bożym zapałem. Wciąż żywa jest pamięć o wielu z nich, jak chociażby o br. Kalikście, słudze Bożym, ale też o wielu innych czcigodnych ojcach. Duch Święty rozbudzał tutaj przeróżne charyzmaty i nadal rozbudza. Dziękuje Wszystkim Sympatykom Poczekajki, że tworzycie z nami jedność, wspólnotę uczniów Chrystusa, a Braciom ze wspólnoty klasztoru i seminarium,  na ręce br. Jarka, gwardiana, dziękuję, że Wam towarzyszą, są waszymi duszpasterzami, błogosławią Was, spowiadają, udzielają Wam Ciała Pańskiego, głoszą słowo Dobrej Nowiny.

    

3. Poczekajka słynie z wielkiego serca, gdy chodzi o wrażliwość na potrzeby drugiego człowieka. Dziękuję za każde dobro z Waszej strony, za hojność okazywaną na różne sposoby, za wspieranie wielu dzieł charytatywnych, za pomoc potrzebującym, za ogromną pomoc dla Ukrainy w ostatnim roku. Słyszę od wielu osób, które tutaj się pojawiają i proszą o różnego rodzaju wsparcie jak powtarzający się refren psalmu: jestem pod ogromnym wrażeniem Waszej wiary, serdeczności i ofiarności. Spełniają się w ten sposób słowa z dzisiejszego pierwszego czytania, z proroka Izajasza. Słowo to mówi, że kiedy jesteś wrażliwy na drugiego człowieka, tułacza, ubogiego, głodnego, dotkniętego cierpieniem, kiedy otwierasz przed nim swoje serce, kiedy mu pomagasz, to wtedy twoje światło wschodzi jak zorza i szybko rozkwita twe zdrowie, i stajesz się światłem tego świata. To podkreśla również Jezus w dzisiejszej Ewangelii: „Wy jesteście światłem świata… Tak niech wasze światło jaśnieje przed ludźmi, aby widzieli wasze dobre uczynki i chwalili Ojca waszego, który jest w niebie”. I to światło promieniuje z Poczekajki. Jest odbiciem Waszej wiary i miłości, jaką macie do Jezusa i do Kościoła. Dzisiaj kiedy robię to po kolędowe podsumowanie starego roku, to mogę na każdej Eucharystii dziękować Panu Bogu za Was, i życzyć Wam, abyście nie gasili w sobie Ducha Bożego; aby nie zgasło w Was to światło wiary. Niech Słowo Boże i Duch Święty rozpala was do tego nieustannie, abyście nieśli to światło innym, całemu światu, ale najpierw tym, których spotykacie na co dzień. Jak sami mówicie, na terenie naszej parafii jest coraz więcej osób obcych, wynajmujących mieszkania, zamieszkujących przez jakiś czas na stancji: czy to studenci, czy pracujący, czy obcokrajowcy. Jest to doskonała okazja, aby dać im świadectwo, że jesteśmy ludźmi którzy otrzymali nowe życie od Boga, że zostaliśmy uwolnieni od śmierci wiecznej, i możemy dać nadzieję i radość, że Bóg ukochał ten świat, i dał swojego Syna, aby ten świat został zbawiony, i to że mamy Kościół, wspólnotę. Wszystkie znaki na niebie i na ziemi, oraz te, które mamy w osobistym doświadczeniu, Pan daje po to, aby być gotowym na Jego przyjście w chwale. Św. Paweł do wspólnoty w Tesalonikach pisał: „ Wy bracia nie żyjecie w ciemności, aby ów dzień miał was zaskoczyć jak złodziej. Wy wszyscy przecież jesteście dziećmi światła i dziećmi dnia, a nie nocy i ciemności… Bóg przecież nie wydał nas na gniew, lecz zechciał abyśmy osiągnęli zbawienie przez naszego Pana Jezusa Chrystusa…. Dlatego pokrzepiajcie się wzajemnie i umacniajcie jeden drugiego, jak to zresztą czynicie” ( 1 Tes 5,4 n).   

 

4. Poczekajka też skupia w sobie, jak w soczewce, zmieniającą się rzeczywistość nie tylko całego naszego kraju, ale i Europy. Chodzi mi tutaj o „starzenie się społeczeństwa” i niewielki przyrost naturalny. Smutny fakt nie tylko dla mnie, jako proboszcza, ale myślę, że dla nas wszystkich, jednak fakty są nieubłagalne: w ostatnich 5 latach, czyli  w latach 2018 – 2022, odeszło do wieczności z parafii 767 osób! A z drugiej strony, w tym czasie zostało ochrzczonych 485 dzieci, ale uwaga: z naszej parafii tylko 235 dzieci! To nawet nie jest 1/3 tych, którzy zmarli! Reszta ochrzczonych to dzieci z poza parafii. Widzimy, że proporcje są ogromne! Tym bardziej dziękujemy wszystkim rodzinom, które otwierają się na życie; które przyjmują każde dziecko, również adoptowane czy chore, i służą w ten sposób ewangelii życia. Błogosławimy te rodziny w imię Jezusa, wspieramy Was naszą modlitwą, i razem z Wami składamy dziękczynienie Bogu za miłość, która objawia się w rodzinach, mimo wielu współczesnych trudności. Pamiętamy, że Syn Boży przyszedł na świat w rodzinie. Bóg się rodzi tam, gdzie rodzi się nowe życie; gdzie nie ma mentalności antykoncepcyjnej i aborcyjnej. Wszystkim rodzinom życzymy odwagi i radości z tego ogromnego daru, jakim zostaliście obdarowani poprzez życie razem, w relacjach rodzinnych, z dziećmi i wnukami; z braćmi i siostrami. Ta miłość kosztuje, bo jest oddawaniem swojego życia. Ale właśnie taka miłość jest na wzór miłości Chrystusa, i jest świadectwem Bożej obecności.
5. Dziękujemy też za ludzi młodych, którzy są w Kościele na Poczekajce. Wielu mówi, że nie ma młodzieży w Kościele, że młodzi odchodzą masowo od wiary, że nie chcą mieć nic wspólnego z tą „instytucją” jak to mówią. Niektóre media grzmiały, że będą masowe apostazje. I jest to również smutna i trudna prawda. Ale my widzimy też znaki wśród młodych, że poszukują Boga: może po swojemu, po omacku, jakby we mgle, podczas burzy, ale szukają! Są w parafii grupy młodych, którzy przygotowują się do sakramentu bierzmowania; w neokatechumenacie nawet przez 3 lata. Mamy lektorów, ministrantów, młodzież w oazie. Powstał nowy zespół muzyczny „Tobie śpiewam” złożony z młodych osób. Jest schola dziecięca, Dzieci Fatimskie, sporo młodych jest we wspólnotach w neokatechumenacie. Kochani młodzi, jesteście bardzo potrzebni Kościołowi jako świadkowie wiary i jako znak sprzeciwu wobec tego świata. Dziękuję Wam, że jesteście! Bądźcie odważni i twórczy. Macie być światłem tego świata i solą tej ziemi. A jak Pan Jezus kogoś z Was będzie wzywał do pójścia za nim, to idźcie! Odwagi!

 

6. I już ostatni punkt. Chciałbym podziękować w tym miejscu, za miniony rok, w którym doświadczyliśmy wielu łask Bożych, mimo wielu niepokojów. Rok temu w podsumowaniu mówiłem głównie o przygotowaniach do kaplicy adoracji. Mówiłem, że chcemy, aby to miejsce było miejscem modlitwy o pokój. Nikt wtedy nie przypuszczał, że za miesiąc wybuchnie wojna – Rosja brutalnie zaatakowała Ukrainę! Ta wojna trwa już prawie rok, i ma znamiona ludobójstwa, powoduje wielkie cierpienie, a teraz jeszcze bardziej przywołuje lęk o eskalację działań wojennych, i o przyszłość świata. W imieniu wielu z Was wyrażam wielką wdzięczność Panu Bogu za Kaplicę Adoracji. W ten sposób kościół jest otwarty na modlitwę i uwielbienie Pana za Jego obecność. Miejsce to jest wpisane na mapie Kościoła jako miejsce szczególnej modlitwy o pokój, poprzez duchową przynależność do Stowarzyszenia Królowej Pokoju (Comunità Regina della Pace). Pokoju potrzebuje każde ludzkie serce. Pokoju potrzebuje Europa i świat. Jednak nie będzie pokoju, jeśli nie będzie nawrócenia oraz powrotu do Boga i przyjęcia Jezusa, jako jedynego Zbawiciela człowieka. Zachęcam Was wszystkich, do ufności i do modlitwy o pokój. Ta kaplica powstała dzięki Waszym ofiarom, za co z całego serca Wszystkim ofiarodawcom dziękuję. Całość remontu budowlanego, wykonanie i zamontowanie monstrancji, wykonanie i montaż kuli kamiennej pod monstrancję, założenie systemu alarmowego oraz dodatkowe elementy takie jak: słupki odgradzające, lampki oliwne, schody – wszystko to wyniosło ponad 170 000 zł. Dziękuję tym wszystkim, którzy dbają o nasz kościół, o jego piękno, tym, którzy przychodzą regularnie na Adorację, trwają przed Panem, rozważają Jego Słowo i modlą się z ufnością do Bożego Miłosierdzia. Na początku nowego roku, chcę Wam Kochani jeszcze raz wskazać to miejsce, jako miejsce modlitwy o pokój i zachęcić Was do szczerej modlitwy i szukania w Sercu Jezusa pokoju dla Waszych serc. Kościół się oczyszcza, odnawia i przynosi  owoce życia dla świata poprzez nawrócenie, modlitwę i pokutę.
7. Dodatkowe prace remontowo – konserwacyjne w minionym roku są następujące:

• naprawa dachu na kościele po burzy w lipcu (poderwało część blachy i zalało kościół) oraz czyszczenie rynien plus naprawa rynny na łączniku – 8 000 zł;
• Prace elektryczne w amfiteatrze i kaplicy adoracji – 3 900 zł
• Zamontowanie 3 lamp przy alejce od strony kapliczki Matki Bożej w kierunku al. Kraśnickiej – 5800 zł;
• Zamontowanie dodatkowej kamery w Kaplicy Adoracji – 2 900 zł;
• Czyszczenie i malowanie ścian zewnętrznych kościoła od strony kancelarii i salek duszpasterskich – 6000 zł;
• Witraż w drzwiach do kaplicy Adoracji ( to dar rodziców i dzieci komunijnych roku 2022) – 10 000 zł;
• Czyszczenie i konserwacja impregnatem i lakierem okien i drzwi w kościele – 10 000 zł;
• Remont salki Duszpasterstwa Młodych – 2400 zł.

br. Mirosław Ferenc OFMCap, proboszcz