Podsumowanie roku 2024

Podsumowanie roku 2024
w parafii pw. Niepokalanego Serca Maryi i św. Franciszka w Lublinie

 

1. Wstęp

Moi Kochani,  uważam, że jedną z dobrych tradycji na Poczekajce jest to, że proboszcz przynajmniej raz w roku, staje wobec swojej wspólnoty parafialnej, aby zrobić nie tylko podsumowanie minionego roku, ale też wyrazić Wam wdzięczność za to, że tworzycie tę wspólnotę. Chcę Wam podziękować, docenić Wasze zaangażowanie w kościele parafialnym, Wasz trud wiary i miłości oraz dodać Wam również otuchy, zgodnie z hasłem tego Jubileuszowego Roku, który przeżywamy pod hasłem „Pielgrzymi nadziei”, bo to jest „czas łaski od Pana”, czyli czas zbawienia. Na początku chcę Wam również podziękować za wszystkie dobre słowa w moim kierunku i Wasze pozdrowienia, które przynosili mi bracia z kolędy, przekazywane od was. Muszę się Wam przyznać, już po tych prawie 7 latach, że nie jest łatwo być proboszczem na Poczekajce, że to jest wielkie wyzwanie. Nigdy nawet o tym nie marzyłem; przez głowę by mi to nie przeszło. Ale skoro Pan Jezus do tego dopuścił, to musicie mi to wybaczyć, a Panu Jezusowi chwała za to, że mnie jeszcze znosi i nieustanie wspiera swoją łaską.

Panu Bogu gorąco dziękuję za moich Braci, bo bez nich, to nawet z Bożą pomocą nie dałbym rady tego wszystkiego ogarnąć. Moim Braciom, tak bardzo zaangażowanym w wielorakie rodzaje posługiwania w parafii, we wspólnotach, grupach, zgromadzeniach zakonnych, w szpitalu, pośród chorych w domach, w duszpasterstwach: dzieci, młodzieży, rodzin, osób starszych, w katechezie, z całego serca dziękuję i wyrażam ogromną wdzięczność wszystkim braciom ze wspólnoty na Poczekajce.

Sami widzicie, że znów było dużo zmian braci we wspólnocie, ale przez to, jesteście szczęśliwą parafią, jak chyba żadna inna parafia w Polsce, bo macie możliwość poznania tylu braci, tylu kapłanów, spowiedników, kaznodziejów, duszpasterzy. To jest ogromny dar na Poczekajce, tylu braci mniejszych kapucynów. Bogu niech będą dzięki! Trzeba Panu Bogu za to nieustannie dziękować. I dziękujcie za tych Braci, że ich macie.

Jako proboszcz bardzo gorąco i serdecznie dziękuję również wszystkim świeckim animatorom grup, moderatorom, katechetom, siostrom zakonnym, odpowiedzialnym we wspólnotach, za podejmowane posługi we wspólnotach.  Poczekajka nie byłaby taka, gdyby was nie było. Macie wiele różnych pomysłów, inicjatyw, rozeznawajcie je, idźcie za Bożym natchnieniem, bądźcie otwarci na natchnienia Pana i właściwie odczytujcie znaki czasu.  Pan niech Was błogosławi i obdarza Duchem mądrości, miłości i pokory, abyście byli żywymi wspólnotami wiary. Poczekajka – nie raz to powtarzam – jest wielobarwna w charyzmaty. Jest ozdobiona wieloma darami i posługami –tu pozwolę sobie sparafrazować proroka Izajasza: „jest jak Oblubienica zdobna w swe klejnoty”.  Panu Bogu niech będzie chwała, za to że mamy tak wiele wspólnot na Poczekajce.

Dziękuję serdecznie wszystkim pracującym w kościele i przy kościele, dbającym o kościół, o porządek, o czystość, o kwiaty, o kapliczki na zewnątrz, o muzykę podczas liturgii, za prowadzenie biblioteki parafialnej, za prowadzenie „POCZYTAJKI”, dziękuję Redakcji Zwiastuna, Kołu Fotograficznemu. Wszystkim za zaangażowanie, pracę, oddanie.  Dziękuję gorąco Stowarzyszeniu Przyjaciół Parafii „POCZEKAJKA” za ich nieocenioną działalność. Aby wymienić wszystkie wydarzenia organizowane przez Stowarzyszenie w ciągu roku kalendarzowego potrzebowałabym oddzielnej niedzieli, więc dziś jest to niemożliwe. W tym miejscu chcę tylko krótko powiedzieć: cała parafia jest Wam bardzo wdzięczna za to co robicie dla dzieci, rodzin, seniorów i wszystkich wspólnot w ramach integracji parafii.  Niech Pan Wam obficie błogosławi. 

Moi Drodzy! I teraz zobaczcie, jak znów jest piękne słowo Boże na tą dzisiejszą niedzielę, kiedy robię roczne podsumowanie i podziękowania. Nie wybierałem sobie tych czytań specjalnie na dziś. Pan sam dał nam Słowo, które przypomina nam kim jesteśmy jako wspólnota, co jest najważniejsze dla nas, co mamy czynić, kogo słuchać w tym świecie.   

 

2. „Ten dzień jest poświęcony Panu” ( Ne 8, 9)

Dzisiejsza niedziela jest nazwana Niedzielą Słowa Bożego. W I czytaniu usłyszeliśmy jak kapłan Ezdrasz czytał słowo Boże na zgromadzeniu ludu. Czytał wszystkim: mężczyznom, kobietom, i dzieciom, które były zdolne słuchać, czytał od rana do południa, czytał „dobitnie, z dodaniem objaśnienia, tak że lud rozumiał czytanie”. A zgromadzony lud odpowiadał na to słowo „Amen”. W języku hebrajskim Amen pochodzi od tego samego rdzenia, co słowo „wierzyć”. I wyraża ono trwałość, niezawodność, wierność. „Amen” kończy wyznanie wiary Kościoła, i „amen” kończy ostatnią księgę Pisma świętego, czyli Apokalipsę. „Amen” oznacza, że Bóg jest wierny. „Amen” potwierdza Credo, potwierdza jego pierwsze słowa, czyli „Wierzę”.  Św. Augustyn powiedział tak: „Niech twoje „Wyznanie wiary” będzie dla ciebie jakby zwierciadłem. Przeglądaj się w nim, by zobaczyć, czy wierzysz w to wszystko, co wypowiadasz. I każdego dnia raduj się swoją wiarą”.  

I co dzisiaj mówi do nas słowo?  „Ten dzień jest poświęcony Panu, Bogu waszemu. Nie bądźcie smutni i przygnębieni, nie płaczcie, świętujcie, weselcie się w Panu, radość w Panu jest waszą siłą”. Niedziela, dzień Pański, jest dla nas dniem radości. Bo jest dniem zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią, nad szatanem, nad grzechem, nad złem. Liturgia niedzielna przypomina nam zawsze Paschę Pana i Jego zmartwychwstanie.  Liturgia ogłasza nam, że Jezus żyje! I Jezus też uzdrawia!

Spotykam jedną panią na kolędzie, a ona taka rozpromieniona i mówi, że nie potrafi tej radości w sobie opanować. Pytam się dlaczego, co się stało? A pani mówi: byłam w Uroczystość Objawienia Pańskiego wieczorem na uwielbieniu. Tak pięknie wspólnota prowadziła śpiew przed Najświętszym Sakramentem (nawet nie wiedziała jaka to była wspólnota, a chodziło o Odnowę w Duchu Świętym), i mówi: nagle poczułam ciepło, i przestała mnie boleć prawa ręką, i zobaczyłam że mogę nią poruszać, a wcześniej miałam straszny ból i nie bardzo mogłam ją podnieść, nie mogłam zapiąć kurtki, miałam wątpliwości, czy w ogóle iść wieczorem na Mszę św. właśnie z powodu tej ręki. I ta pani mówi: Jezus mnie uzdrowił podczas tego nabożeństwa, nie potrafię tej radości opanować, jestem bardzo szczęśliwa. I słuchajcie, to było u tej pani widać! Dziękują za to świadectwo.

Zobaczcie więc kochani, że słowo Boże akurat dzisiaj przypomina nam o Dniu Pańskim, o naszej chrześcijańskiej niedzieli. Że w centrum tego chrześcijańskiego dnia jest Eucharystia, na której mamy się spotkać jako wspólnota. A w centrum tej wspólnoty jest Zmartwychwstały Pan, który przychodzi. Jeszcze mocniej potwierdza to dzisiejsza ewangelia św. Łukasza. Sam Jezus zostaje poproszony o czytanie słowa, trafia na tekst proroka Izajasza, i stwierdza, że słowo Boże wypełnia się dzisiaj. Dzisiaj, bo prawda jest taka, że słowo Boże jest żywe i skuteczne. W innym miejscu czytamy: „dziś, jeśli głos Jego usłyszycie, nie zatwardzajcie serc waszych”. To oznacza, że skoro Jezus zmartwychwstał i żyje, to znaczy że właśnie dzisiaj On działa, że dzisiaj On mówi do Twojego serca z mocą i miłością. „Słowa twe Panie, są duchem i życiem” – śpiewaliśmy w psalmie. Tak, Twoje słowo Panie, to duch ożywiający nas śmiertelników, i dający nam Twoje życie. Czyż każda Eucharystia nam o tym nie przypomina: „ Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim” ( J 6, 55).

Kochani, nie mogę być człowiekiem wierzącym bez Eucharystii. Możecie sami sobie zadać to pytanie: czy wasz dom, wasza wspólnota, rodzina, wasze relacje między sobą, czy są budowane na Słowie Pana i na Eucharystii? Czy jesteście w stanie na to wszystko, co was spotyka w życiu powiedzieć Panu Bogu: „Amen”? Czy jesteście gotowi potwierdzić Panu swoją wiarę? Tak, Panie, wierzę! Amen! Niech Twoje słowo wypełnia moje serce. Amen. Twoje słowo jest duchem i życiem. Amen. Bądź moim Panem. Uzdrawiaj mnie. Ufam Ci Jezu. Kocham Cię Panie. Amen. Św. Paweł mówi: „Przez Jezusa wypowiada się nasze „Amen” na chwałę Bogu”.  

 

3. „Wy przeto jesteście Ciałem Chrystusa” ( 1 Kor)

Moi Drodzy! Drugi obraz, który daje nam dzisiejsze czytanie to obraz wspólnoty zaproponowany przez św. Pawła: „Wy przeto jesteście Ciałem Chrystusa i poszczególnymi Jego członkami”.  Śmiało możemy powiedzieć, że jesteśmy parafią, która realizuje model Kościoła jako „wspólnoty wspólnot”. Wspólnota kościoła składa się z ludzi którzy mają świadomość swoich grzechów i słabości, ale w Jezusie Chrystusie odnajdują Boga, który uwalnia ich od śmierci.

Wszystkim wspólnotom na Poczekajce dziękuję za Waszą obecność, za posługi, za zaangażowanie, za wszystko to, co robicie, aby pokazać Kościół żywy, aby można zobaczyć prawdziwe oblicze wspólnoty ludzi wierzących. Żywej, wielobarwnej, charyzmatycznej wspólnoty, która jest Ciałem Chrystusa. Tak działa Duch Święty w Kościele. Jedni odnajdują się w Odnowie, inni w Kościele Domowym, inni w neokatechumenacie, jeszcze inni we Franciszkańskim Zakonie Świeckich czy w Rodzinie Serca Miłości Ukrzyżowanej, czy w innych grupach, których tutaj nie będę wymieniał wszystkich, to mi wybaczcie, ale wszystkim Wam jestem bardzo wdzięczny. Dziękuję Wam z całego serca, że jesteście w tej parafii, i modlę się za Was, aby Pan was umacniał swoją łaską.

 Jak to obrazowo mówi św. Paweł: „Nie może oko powiedzieć ręce: „nie jesteś mi potrzebna”, albo głowa nogom: „nie potrzebuje was”. Jesteśmy sobie bardzo potrzebni. Jesteśmy potrzebni Chrystusowi! On nas potrzebuje, bo jesteśmy Jego Ciałem. Dlatego też wzmacniajcie między sobą więzi wspólnoty. Prosty przykład: na znak pokoju można podać sobie dłoń, obdarzyć serdecznym uśmiechem, można w ławce obok siebie zrobić jeszcze miejsce i zaprosić kogoś, a nie zajmować pół ławki samemu. Można zamknąć drzwi w kościele, po kimś, kto zapomniał, aby było cieplej..itd. To są drobne rzeczy, ale bardzo ważne. 

Co roku wspólnoty organizują spotkania ewangelizacyjne, zapraszają na seminaria odnowy wiary, na katechezy, na rekolekcje, chociażby Rekolekcje „Oddanie 33”.  To wszystko po to,  aby pogłębiać swoją wiarę, aby można było powierzyć swoje życie całkowicie Bogu, który jest Miłością. Nie wystarczy tylko przystąpić do pierwszej Komunii św. czy do sakramentu bierzmowania, i pożegnać kościół. Jeśli chcesz należeć do Ciała Chrystusa, to bądź z Jezusem w trwałej relacji miłości.  Pan Jezus mówi: „Ja jestem krzewem winnym, wy – latoroślami. Kto trwa we Mnie, a Ja w nim, ten przynosi owoc obfity, ponieważ beze Mnie nic nie możecie uczynić. Ten, kto we Mnie nie trwa, zostanie wyrzucony jak winna latorośl i uschnie” (J 15, 5).

Dużo mamy na terenie parafii ludzi starszych, emerytów, wdów, wdowców. Jeśli teraz macie więcej wolnego czasu, to potraktujcie ten etap Waszego życia nie tylko na troskę o zdrowie, choć to jest bardzo ważne, ale też  na rozwój życia duchowego, na pogłębienie żywej relacji z Bogiem. W ten sposób będziecie mieli w sobie radość i mądrość Bożą.  Pragnijcie miłości Chrystusa, abyście mogli dać piękne świadectwo życia chrześcijańskiego swoim bliskim: dzieciom i wnukom. Przypomina mi się biblijna prorokini Anna, która z Symeonem wyszła na spotkanie Dzieciątka Jezus w świątyni w Jerozolimie.  Ewangelista Łukasz opisuje ją w ten sposób:  „Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem  i pozostała wdową. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy”.  Może niech prorokini Anna będzie wam wzorem wierności Bogu, i modlitwy. Przecież potrzeba modlitwy za dzieci, za wnuki, którzy mówią, że nie mają czasu na modlitwę, są zapracowani, przemęczeni, albo nawet nie chodzą od Kościoła. Oni bardzo potrzebują waszej modlitwy i wiary, waszej mądrości i cierpliwości, waszej ufności przed Bogiem.

Dziękuję dzieciom i młodzieży, którzy są w kościele, za wasze piękne świadectwo miłości do Boga i do Kościoła: ministrantom, lektorom, całej służbie ołtarza, Dzieciom Fatimskim, scholi Barka, dzieciom przygotowującym się do I Komunii św., Oazie Dzieci Bożych, młodzieży oazowej, młodzieży przygotowującej się do bierzmowania, również tej w post crezima.  I życzę Wam odwagi i męstwa na drodze wiary, która nie jest łatwa, ale na której towarzyszy Wam zawsze Jezus.

 

Zakończenie

W tym roku pominę taki dział jak „uwagi po kolędowe”, bo nie było ich za dużo.  Chciałbym tylko podziękować wam za ofiarność, dzięki której w minionym roku udało się nam zabezpieczyć dach kościoła siatką ochronną oraz odświeżyć kościół przez malowanie wewnątrz oraz przeprowadzić kilka mniejszych prac remontowych. Szczegółowo będzie to podane w Zwiastunie. Dziękuję wszystkim ofiarodawcom za ofiary na konto, za ofiary kolędowe, za wszelkie wsparcie materialne. Kościół nie jest tylko „Mistycznym Ciałem Chrystusa”, ale ma też mocny wymiar materialny, który pochłania bardzo duże wydatki, ale na razie Wam tego oszczędzę. Mam mocną nadzieję, że w tym roku wreszcie też ruszymy z parkingiem.

Dziękujemy również wielu sympatykom naszego kościoła, różnym dobroczyńcom, i wszystkim ludziom dobrej woli, którzy przychodzicie do naszego kościoła na Poczekajce i wspierajcie nas w różny sposób. Kochani Parafianie i wszyscy Sympatycy naszego kościoła, dziękuję Wam za wszelkie dobro i życzę błogosławionych owoców Roku Jubileuszowego. Amen.  

br. Mirosław Ferenc OFMCap, proboszcz

 

 

Życie sakramentalne w roku 2024

Chrzty: 81 dzieci
I Komunia Św.:  197 dzieci
Sakrament bierzmowania: 50 młodych
Sakrament małżeństwa:  32 pary narzeczonych
Odeszło do wieczności  130 osób

 

Grupy i wspólnoty działające na POCZEKAJCE:

  1. Stowarzyszenie Przyjaciół Parafii „Poczekajka”
  2. Żywy różaniec
  3. Franciszkański Zakon Świeckich ( FZŚ)
  4. Ruch Światło – Życie: Oaza Dzieci Bożych, Oaza Nowej Drogi, Oaza Nowego Życia, Kościół Domowy (12 kręgów Kościoła Domowego)
  5. Rodzina Serca Miłości Ukrzyżowanej (RSMU)
  6. Odnowa w Duchu Świętym „Miłosierny Samarytanin”
  7. Wspólnota Najświętszego Imienia Jezus (IHS)
  8. Droga neokatechumenalna (13 wspólnot)
  9. Grupa modlitwy św. Rity
  10. Grupa modlitwy o. Pio
  11. Legion Maryi
  12. Koło Fotograficzne
  13. Grupa modlitwy Dzieci Fatimskich
  14. Ministranci
  15. Lektorzy
  16. Szafarze Komunii św.
  17. Schola “Barka”
  18. Schola “Tobie Śpiewam”
  19. Duszpasterstwo Absolwentów (DA)
  20. Klub Seniora
  21. Biuro Radia Maryja
  22. Anonimowi Alkoholicy (AA)
  23. ZHR
  24. Zuchy

Prace remontowe w roku 2024:

    1. Montaż siatki ochronnej na budynku kościoła – 22 000 zł
    2. Prace remontowo-osuszające przy kaplicy FZŚ – 5 800 zł
    3. Prace naprawcze przy kapliczce Matki Bożej – 2 400 zł
    4. Zmiana oświetlenia na prezbiterium – 2 500 zł.
    5. Malowanie kościoła – 140 000 zł ( plus VAT 23%)
    6. Malowanie dużej zakrystii, holu, lakierowanie lamperii, wymiana żarówek w żyrandolach w kościele – 25 000 zł.