Czuwanie przed Uroczystością Zesłaniem Ducha Świętego

Czuwanie modlitewne wspólnot przed Uroczystością Zesłania Ducha Świętego

Sobota, 03 czerwca:

18.00 – Msza sw. z Nieszporami z racji i soboty miesiąca

19.00 – nabożeństwo I sobotnie zakończone procesją z figurą Matki Bożej Fatimskiej wokół kościoła

20.45 ? Katecheza o nawróceniu – O. Tomasz Mantyk

21.30 – 22.30 rozważąnie Słowa Bożego

   

22.30 ? 23.30 ? uwielbienie  – Odnowa w Duchu Świętym

 

24:00 ? Eucharystia

1:30 ? Agapa w kawiarence dla wszystkich uczestników czuwania

Modlitwa wstawiennicza będzie prowadzona w kaplicy Matki Bożej Fatimskiej od godziny 21:00

Po Eucharystii zapraszamy wszystkich na agapę na którą przynosimy sałatki, napoje, ciasta na wspólnotowy stół

Koncert „Po pięknej Stronie życia” – Piotr Selim na Poczekajce

Zapraszamy na kolejne wydarzenie w ramach projektu Z kulturą do nieba – to Koncert Po pięknej stronie życia. Wystąpi znany nam bard Piotr Selim z zespołem. Koncert w  niedzielę 04 czerwca o godzinie 19.15 w amfiteatrze.  Wstęp wolny.

Projekt  jest realizowany w ramach działań  Franciszkańskiego Centrum Promocji Kultury Chrześcijańskiej dzieki wsparciu Miasta Lublin w ramach obchodów 700 – lecia miasta w 2017 roku .

Patronat honorowy objęłi:

O.Andrzej Kiejza –  Minister Prowincjalny 


Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego 28.05.2017

I. Dzisiejszej Niedzieli:

1. „Niedziela? Uwielbiam!” to hasło nabożeństwa uwielbienia organizowanego przez młodzież naszej parafii dziś o 19:15 w kościele. Zapraszamy.

II. W tym tygodniu:

2. W czwartek rozpoczyna się miesiąc czerwiec. Zapraszamy codziennie na nabożeństwa ku czci Najświętszego Serca Pana Jezusa o godzinie 17.30.

3. W naszej parafii powstała niedawno nowa inicjatywa: „Mam spotkanie”. Są to spotkania dla mam dzieci w wieku do lat 7, które chcą spotykać się i dzielić wiedzą i doświadczeniem dotyczącym wychowania dzieci, budowania relacji małżeńskich, a także wiary. Spotkania w każdą środę od 10 do 12 w salce Odnowy w Duchu Świętym, wejście przy siłowni. Zapewniamy opiekę nad dziećmi. Nowe mamy serdecznie zapraszamy

4. Dni odnowy wewnętrznej:

? I czwartek miesiąca ? adoracja od godziny 15.00

? I piątek miesiąca – dodatkowa Msza św. o godzinie 16.30 poprzedzona spowiedzią o godzinie 16.00.

? I sobota miesiąca ? zapraszamy na Msze św. o godzinie 18.00 z Nieszporami i czuwanie przed Zesłaniem Ducha Świętego.

5. W czwartek liturgia pokutna dla młodych o 19:00. Jest to okazja do modlitwy, słuchania Słowa Bożego i pojednania się z Bogiem.

6. Trwa Nowenna do Ducha Świętego. Modlitwy nowennowe są odmawiane na nabożeństwie majowym. W sobotę o godzinie 20.00, wraz z pozostałymi wspólnotami parafialnymi, zapraszamy na wspólne świętowanie Wigilii Zesłania Ducha Świętego, które połączone będzie z modlitwami wstawienniczymi i zakończone o północy Eucharystią z nałożeniem rąk i agapą.

II. W przyszłą niedzielę:

7. W przyszłą niedzielę w uroczystość Zesłania Ducha świętego wraz z całym Kościołem w Polsce obchodzimy X Święto Dziękczynienia pod hasłem Dziękujemy za chleb. W ramach tego święta dobrowolna zbiórka do skarbon wystawionych przy wyjściach z kościoła na dokończenie budowy świątyni Opatrzności Bożej w Warszawie.

8. Marsz dla Życia i Rodziny wyruszy w niedzielę 11 czerwca o godz. 16.00 z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego do Archikatedry, gdzie o 1700 sprawowana będzie Eucharystia. Uczestników zapraszamy już od godz. 1400 na radosne świętowanie wokół ?Sceny Pełnej Życia”. Gorąco zachęcamy całe Rodziny do dania świadectwa dla wartości życia.

9. W ramach pomocy dzieciom z naszej parafii, wspierając materialnie wyjazdy na wakacje – w przyszłą niedzielę w ramach Dnia Dziecka, będą rozprowadzane przez młodzież – słodkie cegiełki w formie kapucyńskich serc i słodyczy Poczekajki. Jest to nasza konkretna pomoc wobec dzieci, które dzięki naszemu wsparciu będą mogły cieszyć się wyjazdem na wakacje. Liczymy na waszą hojność.

10. Zapraszamy na kolejne wydarzenie w ramach projektu Z kulturą do nieba ? to Koncert Po pięknej stronie życia. Wystąpi znany nam bard Piotr Selim z zespołem. Koncert w przyszłą niedzielę o godzinie 19.15 w amfiteatrze.. Projekt realizowany jest przy wsparciu finansowym miasta Lublin w ramach obchodów 700-lecia Miasta. Wstęp wolny.

III. Ogłoszenia różne:

11. Zapraszamy na Warsztaty dla Rodziców ?Warsztat umiejętności wychowawczych dla rodziców”. Warsztaty rozpoczną się w sobotę o godzinie 11.00 w Sali konferencyjnej. Zapisy tylko drogą mailowa ( agnieszka.juroszek@gmail.com ) . Informacje w gablotach ogłoszeń.

12. Koło fotograficzne zaprasza dziś do galerii w amfiteatrze na wystawę zdjęć Pana Piotra Kozioła. Zdjęcia dokumentują dwutygodniową wyprawę motocyklową autora po Islandii.” Dziś o 19:15 w amfiteatrze odbędzie się spotkanie z autorem. Pan Piotr będzie opowiadał o tej wyprawie i o samej Islandii. Serdecznie zapraszamy.

13. Caritas Archidiecezji Lubelskiej organizuje dziś zbiórkę do puszek we wszystkich kościołach na terenie miasta Lublin na rzecz poszkodowanych w katastrofie budowlanej przy ul. Lubartowskiej 45 w Lublinie. 24 maja br. ok. godziny 14 w wyniku zawalenia się stropu w kamienicy przy ul. Lubartowskiej 45 w Lublinie dach nad głową i dorobek życia straciło 33 rodziny. Kamienica uległa poważnym uszkodzeniom i jej część została już wyburzona. Skarbony przy wyjściach z Kościoła.

14. Są jeszcze wolne miejsca na jednodniową pielgrzymkę na Jasną Górę w najbliższą sobotę. Koszt pielgrzymki wraz z ubezpieczeniem 60 zł. Zapisy w Punkcie książki. Gorąco zachęcamy.

15. W gablotach ogłoszeń:

? Zaproszenie do zastania rodziną zastępczą i rodziną wspierającą

? Sympozjum na temat duchowości Ziemi świętej.

16. Dziś do kawiarenki parafialnej zapraszają nas wspólnoty neokatechumenalne na ciasto domowej roboty i s6aczną włoską kawę.

17. Dziękujemy za wszelkie dobro płynące z waszych serc. Na nadchodzący tydzień życzmy Wam dobra ze strony ludzi i nieustannego pragnienia obecności darów Ducha Świętego w codziennym życiu.

18. Z naszej wspólnoty parafialnej w tym tygodniu do wieczności odeszła: Elżbieta Pitera z ul. Krasińskiego. Wieczny odpoczynek racz jej dać Panie….

Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego 28.05.2017

     CELEBRANS                                      SKARAMENT POJEDNANIA *


07.00 – o.  Radomir Kryński    
1.   o. Waldemar Grubka

08.30 – o.  Jarosław Kubera    1.  o. Andrzej Derdziuk  2.O.Tomasz Mączewski

10.00 – o. Andrzej Derdziuk    1.  o. Radomir Krryński  2. o. Przemysław Kryspin 

                                                   3. o. Solan Dąbrowski

11.30 – o.Waldemar Grubka (Rocznica I komuni św.) 1.  o. Jarosław Kubera

                                                  2. o. Andrzej Cebula 3. o. Magnus Kula

11.30 (stary K-ł)  – o. Tomasz Mączewski 1. o. Tomasz Mantyk

13.00 – o. Andrzej Cebula          1.  o.Radomir Kryński   2. o. Przemysław Kryspin

16.00 – o. Przemysław Kryspin  1.  o. Tomasz Mączewski     2. o. Krzysztof Groszyk

18.00 – o.Tomasz Mantyk           1.  o. Andrzxej Cebula   2. o. Szczepan Dzyr

                                                     3. o.  Magnus Kula

Homilia – celebrans. Kazanie katechizmowe. Kościół jest apostolski. KKK. Cz. I. Dział II. Rozdz. III. Art. 9 paragraf 3 nr 857-865.

* wykaz spowiedników może ulec zmianie

Zaproszenie do wspólpracy – Rodzinny Festyn na Poczekajce 2017

 

Chcemy zaprosić do współpracy Was kochani Parafianie i Sympatycy naszego kościoła i parafii. Już tyle razy nam pomogliście dodając nam sił i pomysłów do nowych zadań.

Pomoc może być różnoraka:

propozycja uczestnictwa w festynie (stoisko, prezentacja firmy, itp.)

przekazanie nowych gadżetów na nagrody i do ?Arki Noego” ? fanty

wsparcie materialne

pomoc wolontariacka

„słodkości” do kawiarenki

 

Jeśli chcecie nam pomóc (zgłoszenie współpracy do 31 maja ) prosimy o kontakt mailowy:

 stowarzyszeniepoczekajka@poczekajka.pl

lub telefoniczny: O. Waldemar Grubka 600 407 351

Razem możemy zrobić więcej 🙂

VI Niedziela Wielkanocna – 21.05.2017 r.

K07.00 – o.  Szczepan Dzyr          1. o. Waldemar Grubka

08.30 – o.  Magnus Kula               1.  o. Jarosław  Kubera  2.  o. O.Tomasz Mantyk  

10.00 – o. Andrzej Kiejza             1.  o. Adam Dobordziej  2.   o.  Szczepan Dzyr 

                                                       3. o. Przemek Kryspin 

11.30 – o.Waldemar Grubka (I komunia św. Sz.P. im. B. Chrobrego)  1.o..Solan Dąbrowski                                                      2. o. Andrzej Derdziuk  3. o. Magnus Kula

11.30 (stary K-ł)  – o. Tomasz Mączewski 1. o. Paweł Kaczorek 

13.00 – o. Andrzej Derdziuk          1.  o. Adam Dobordziej      2. o. Szczapan Dzyr

16.00 – o. Adam Dobrodziej         1.  o. Radomir Kryński        2. o. Przemek Kryspin

18.00 – o.Tomasz Mantyk             1.  o. Paweł Kaczorek       2. o. Solan Dąbrowski

                                                  

Homilia – celebrans.

* wykaz spowiedników może ulec zmianie

VI Niedziela Wielkanocna – 21.05.2017 r.

Słowo Metropolity Lubelskiego

z okazji 30. rocznicy wizyty św. Jana Pawła II w Lublinie

Umiłowani w Chrystusie Panu!

Zbliża się trzydziesta rocznica historycznej wizyty św. Jana Pawła II w Lublinie. Karol Wojtyła jako kapłan, biskup i kardynał był blisko związany z naszym miastem. Przez 24 lata wykładał w Katolickim Uniwersytecie Lubelskim i uczestniczył w wydarzeniach ważnych dla życia diecezji. Jako papież odwiedził Lublin jeden raz, podczas III pielgrzymki do Polski, w dniu 9 czerwca 1987 roku. Centralnym wydarzeniem tej wizyty była Eucharystia na placu przy wznoszonym wówczas kościele pw. Świętej Rodziny. Papież udzielił wtedy święceń kapłańskich 50 diakonom z całej Polski.

W trzydziestą rocznicę tamtego wydarzenia zgromadzimy się na tym samym miejscu w dniu 9 czerwca br., w piątek, o godz. 1800, aby dokonać uroczystego poświęcenia kościoła Świętej Rodziny, będącego pamiątką obecności świętego Papieża w stolicy naszej archidiecezji. Będziemy dziękować za Jego nauczanie i przykład, pozostające niewyczerpanym źródłem inspiracji dla naszej wiary i miłości, dla świadectwa życia chrześcijańskiego i radosnego głoszenia Ewangelii. Serdecznie zapraszam kapłanów, osoby życia konsekrowanego, wiernych świeckich z Lublina i z archidiecezji do udziału w tych uroczystościach. Niech nie zabraknie młodych, zwłaszcza tych, którzy w tym roku przyjmują sakrament bierzmowania. Na uroczystość zaprosiliśmy także księży biskupów z sąsiednich diecezji.

W najbliższą sobotę, 27 maja, archidiecezja lubelska otrzyma dwunastu nowych kapłanów. Serdecznie zapraszam do Archikatedry na święcenia prezbiteratu, będące zawsze świętem lokalnego Kościoła. Modlimy się, wzywając wstawiennictwa św. Jana Pawła, o liczne powołania kapłańskie dla naszej archidiecezji. Niech Duch Święty, na którego przyjście oczekujemy w liturgii Kościoła, natchnie serca wielu młodych ludzi odwagą, aby pójść za głosem powołującego Chrystusa.

Jan Paweł II przez długie lata swego pontyfikatu głosił z mocą Ewangelię życia i wytrwale budował cywilizację miłości. Wierni Jego nauczaniu weźmy udział w Marszu dla Życia i Rodziny, jaki wyruszy w niedzielę, 11 czerwca br. o godz. 1600 z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego do Archikatedry, gdzie o 1700 sprawowana będzie Eucharystia. Uczestników zapraszamy już od godz. 1400 na radosne świętowanie wokół ?Sceny Pełnej Życia”.

Oczekując na te spotkania, zwłaszcza w dniu 9 czerwca, w parafii pw. Świętej Rodziny, z serca wszystkim błogosławię

                                                                                                                                       Wasz Biskup Stanisław

I W dzisiejszą niedzielę:

1. Zapraszamy na papieski Koncert z okazji rocznicy urodzin św. Jana Pawła II. Niezwykły Koncert Pieśń o Bogu Ukrytym – wiersze Karola Wojtyły będzie śpiewał Marcin Styczeń z Warszawy wraz z zespołem. Koncert dziś o godzinie 19.15 w Kościele. Wstęp wolny. Serdecznie zapraszamy.

II. W tym tygodniu:

2. Pielgrzymka dzieci które w tym roku przystąpiły do I komunii św. w naszej parafii i ich rodziców do Katedry Lubelskiej w poniedziałek o godzinie 17.00.

3,. Odpust św. Rity ? patronki spraw trudnych w poniedziałek. O godzinie 17.00 zapraszamy na różaniec z wyczytanymi intencjami złożonymi wcześniej w zakrystii. Nabożeństwo majowe godzinie 17.30 i Msza św. z poświeceniem róż i oddanie czci relikwiom św. Rity. Wszystkich czcicieli św. Rity zapraszamy.

4. Msza św. wotywna za wstawiennictwem św. O. Pio we wtorek o godzinie 18.00. Intencje do modlitwy można składać w zakrystii.

5. Msza św. z modlitwą o uzdrowienie duchowe i fizyczne w czwartek o godzinie 18.00.

6. Spotkanie członków Rady Duszpasterskiej parafii w czwartek o godzinie. 18.00

7. Ostatni tydzień zapisów kandydatów do sakramentu bierzmowania w 2018 r. Można jeszcze zapisać się w kancelarii parafialnej lub u katechetów Gimnazjum nr 7. W związku z reformą edukacji w bieżącym roku zapisujemy jednocześnie uczniów klas II i I gimnazjum. Spotkanie organizacyjne kandydatów i Rodziców odbędzie się w piątek 26 maja o godz. 19.15 w amfiteatrze. Po tym terminie nie będzie możliwe dołączenie do grupy. Szczegóły dotyczące przygotowania zostaną omówione na spotkaniu.

8. Nowenna przed Uroczystością Zesłania Ducha Świętego rozpocznie się w piątek. Modlitwy nowennowe będą odmawiane na nabożeństwie majowym.

9. Walne zebranie sprawozdawcze Stowarzyszenia Przyjaciół Parafii Poczekajka w najbliższą sobotę o godzinie 11.00 w sali konferencyjnej.

III. W przyszłą niedzielę;

10.  Rocznica I komunii św. dla dzieci które w ubiegłym roku przystąpiły do I komunii św. w przyszłą niedzielę o godzinie 11.30. Próby dla dzieci we poniedziałek i piątek o godzinie 19.00 po zakończeniu wieczornej Mszy św. Obecność obowiązkowa. Spowiedź w sobotę: o godzinie 9.00 ? Sz. P. 38; 9.30 – z Szkoły Podstawowej im. B. Chrobrego i 10.00 z grupy parafialnej.

11. Uroczystość Wniebowstąpienia Pańskiego będziemy obchodzić w przyszłą niedzielę.

IV. Ogłoszenia różne:

12. Zaproszenie mieszkańców Lublina na nabożeństwo Drogi Światła w czwartek o godz. 20.00. Procesja wyruszy z kościoła pw. Świętej Rodziny w Lublinie i przejdzie ze światłem do kościoła Matki Bożej Różańcowej, rozważając ewangeliczne opisy spotkań Zmartwychwstałego ze swoimi uczniami.

13. Są jeszcze wolne miejsca na jednodniową pielgrzymkę na Jasną Górę w ramach Ogólnopolskiej Pielgrzymki Kółek Różańcowych. Pielgrzymka w sobotę 3 czerwca. Koszt 60 zł. z ubezpieczeniem. Zapisy w Punkcie ksiązki.

12. W gablocie ogłoszeń zaproszenie na temat akcji rejestracji potencjalnych dawców szpiku.

13. Koło fotograficzne zaprasza dziś do galerii w amfiteatrze na wystawę zdjęć Pana Piotra Kozioła. Zdjęcia dokumentują dwutygodniową wyprawę motocyklową autora po Islandii.” Natomiast za tydzień o 19:15 w amfiteatrze odbędzie się spotkanie z autorem. Pan Piotr będzie opowiadał o tej wyprawie i o samej Islandii. Serdecznie zapraszamy.

14. Dziś kawiarenki u Franka na wiosenne smaki domowych ciast i włoską kawę zimne napoje zapraszają nas członkowie Franciszkańskiego Zakonu Świeckich.

15. Dziękujemy za wszelkie dobro płynące z waszych serc. Na nadchodzący tydzień życzmy Wam dobra ze strony ludzi i nieustannego pragnienia obecności Jezusa Eucharystycznego w codziennym życiu a wszystkim Mamom z racji przypadającego w tym tygodniu ich święta z życzymy dużo radości w sercu, wdzięczności od swoich dzieci i opieki Maryi.

16. Z naszej wspólnoty parafialnej w tym tygodniu do wieczności odeszli: Józefa Wysocka z ul. Krasińskiego i Anna Borowska z ul. Juranda. Wieczny odpoczynek racz im dać Panie ….

Odpust św. Rity z Cascia na Poczekajce

Odpust św. Rity – patronki spraw trudnych w poniedziałek 23 maja o godzinie 17.00 zapraszamy na różaniec z wyczytanymi intencjami złożonymi wcześniej w zakrystii. Nabożeństwo majowe godzinie 17.30 i Msza św. z poświeceniem róż i oddanie czci relikwiom św. Rity. Wszystkich czcicieli św. Rity zapraszamy.

 

 

Święta Rita z Cascia (1381-1457) ? święta od spraw beznadziejnych

 


 

     Wszystko w życiu świętej Rity jest nadzwyczajne od jej niezwykłego poczęcia, przypominającego historię św. Jana Chrzciciela, aż do niezwykłych łask, jakie otrzymywała dla tych, którzy ją usilnie o to prosili. Dary te wysłużyły jej miano orędowniczki w ?sprawach beznadziejnych?. Zanim wstąpiła do klasztoru była żoną i matką, dlatego wzywają jej wstawiennictwa zarówno ojcowie i matki rodzin, jak i zakonnicy i zakonnice.

 

DZIECKO WYBRANE PRZEZ BOGA
     Był rok 1380. Od pół wieku trwała Wojna Stuletnia pomiędzy Anglią i Francją. Joanna d?Arc jeszcze się nie urodziła i trzeba było czekać jeszcze 50 lat nim uwolniła Francję. Właśnie tym czasie w Cascia, w małej umbryjskiej wiosce, położonej w Apeninach, około 150 km na północ od Rzymu, w osadzie zwanej Roccaporena żyło małżeństwo Antoniego Lotti i Amaty Mancini. Małżonkowie kochający się czule budowali przykładem otoczenie. Realizowali w życiu ewangeliczne cnoty. Przede wszystkim wprowadzali pokój. Zwano ich rozjemcami, bo dokładali wszelkich starań, najczęściej wieńczonych sukcesem, by zażegnywać spory między sąsiadami. Od dawna zaślubieni byliby w pełni szczęśliwi, gdyby Niebo dało im radość posiadania dzieci. Jednak Amata już się zestarzała i stracili już nadzieję.
     Właśnie wtedy w pewien jesienny dzień, zajęta pracami domowymi usłyszała szum wiatru, a potem głos, który wyszeptał: ?Nie lękaj się, Amato. Urodzisz dziewczynkę. Antoni i ty będziecie ją bardzo kochać, ale Pan ukocha ją jeszcze bardziej!? Kiedy nadszedł wieczór powierzyła Antoniemu słowa Anioła. Któż bowiem, jeśli nie Anioł, mógł wypowiedzieć takie słowa? Po jakimś czasie znowu dało się słyszeć tchnienie wiatru i ten sam głos powiedział: ?Amato, zbliża się dzień narodzin. Nazwiesz ją Rita, ku czci świętej Margarity. To zdrobnienie imienia, lecz stanie się dzięki niej wielkie!? Słowo margarita znaczy po łacinie perła. Rzeczywiście dziecko stało się jedną z pereł Kościoła.
I tak w maju 1381 roku urodziła się małżonkom Lotti córeczka ? mała Margarita. Wszyscy sąsiedzi przybyli pogratulować szczęśliwym małżonkom, ale i wszyscy dziwili się nadanemu dziecku imieniu Rita. Nie było go w tradycji żadnej z rodzin i nawet proboszcza parafii Cascia trzeba było prosić, by zechciał ją pod tym imieniem ochrzcić.
Rodzice Rity pracowali w polu. Kiedy dziewczynka miała zaledwie rok, a pogoda była sprzyjająca, zabierali ją ze sobą i kładli spać w cieniu w wiklinowym koszyku. Pewnego dnia wieśniak, zraniwszy się sierpem, spieszył do domu opatrzyć ranę. Przechodząc obok dziewczynki stanął zaskoczony widokiem roju pszczół latającego nad nią. Wchodziły nawet do ust, nie czyniąc jej krzywdy. Mała Rita uśmiechała się tylko. Przerażony wieśniak wyciągnął jednak zranioną rękę, aby je odgonić. Kiedy odsunął rękę, zobaczył, że został całkowicie uzdrowiony. Nie ma potrzeby wracać do domu. Pobiegł więc opisać, co się stało rodzicom, pracującym w pobliżu. Rodzice i cała wioska zadawali sobie pytanie: Kim będzie to dziecko?
Mała Rita wzrastała w głęboko chrześcijańskiej atmosferze, w rodzinie, wdzięcznej Boga za wielką łaskę jej narodzin, tak długo oczekiwanych. Otrzymała wszelkie zasady wiary, a przede wszystkim przykład. Od najwcześniejszych lat rodzice uczyli jej modlitwy i wzbudzali miłość do Boga i Dziewicy Maryi. Bardzo wcześnie Rita zaczęła podejmować małe, dziecięce umartwienia. Spontanicznie czyniła wszystko, aby pomóc starym rodzicom. W wieku dorastania kiełkuje w niej myśl o życiu zakonnym i poświęceniu życia na kontemplowanie Męki Zbawiciela.

 

RITA ? MAŁŻONKA I MATKA
     Jej rodzice również myśleli o jej przyszłości, ale mieli odmienne plany. Nie brali w ogóle pod uwagę życia zakonnego dla swej córki. Szukali męża, zabiegali o spotkanie z kandydatem. Doprowadzili do zaręczyn. Ich wybrańcem był Paolo. Rodzice byli zachwyceni, bo pozycja społeczna przyszłego męża Rity była wyższa od ich stanu. Tylko samej Ricie daleko było do zachwytu. Plan ten oznaczał rezygnację z życia zakonnego. W dodatku Paolo miał opinię człowieka brutalnego, pijaka i lubiącego uciechy. Rita próbowała się przeciwstawić, jednak rodzice byli nieugięci. W ich decyzji dziewczyna starała się więc widzieć wolę Bożą, sądząc, że to Bóg uznał ją za niegodną stanu zakonnego. Być może w tym małżeństwie dojrzała też możliwość bardziej skutecznej pomocy rodzicom?
     Po ślubie, po upływie zaledwie kilku tygodni miodowego miesiąca, w zachowaniu Paolo wzięła górę natura. Potwierdziła się opinia o nim: to człowiek brutalny i autorytarny. Biedna Rita cierpiała w milczeniu. Nigdy nie wyzbyła się łagodności i cierpliwości. Była tak łagodna, że jej sąsiadki, które dobrze zdawały sobie sprawy z jej sytuacji nazwały ją niewiastą bez urazy. Rita ofiarowywała swe cierpienia za nawrócenie męża. Dorzucała do nich umartwienia wszelkich rodzajów, również częste posty.
Polo gorąco pragnął dziedzica dla zapewnienia ciągłości rodu. Szczęśliwe rozwiązanie dało uradowanym małżonkom bliźnięta. Przynajmniej na jakiś czas zapewniło to rodzinie spokój. Paolo zaczął w końcu dostrzegać nadzwyczajne cechy swej małżonki. Jego natura złagodniała nieco i małżeństwo poznało lata prawdziwego szczęścia, czego nie mogły wróżyć początkowe burze. Jednak to szczęście nie miało trwać długo.

 

NIESZCZĘŚCIE RODZINY
     Pewnego zimowego wieczoru, kiedy na dworze szalała burza sąsiad dał znać Ricie, że Paolo wpadł w zasadzkę. Kiedy przybiegła do jego posłania wydał właśnie ostatnie tchnienie. Sąsiad oświadczył, że w ostatnich słowach przebaczył napastnikom i zwrócił się w modlitwie do Boga. Nieszczęśliwą wdowę pocieszyła myśl, że Paolo umarł po chrześcijańsku. To najlepsza gwarancja, że odnajdą się razem w Raju. Mówiono nawet, że Niebo objawiło Ricie, iż jej mąż osiągnął zbawienie. Przeżyli razem 18 lat.
     Bliźniacy nie przebaczyli tak łatwo jak matka. W ich ustach były tylko słowa zemsty, uczucie ludzkie, lecz mało chrześcijańskie. Rita długo im tłumaczyła, że ten, kto nie przebacza, sam nie otrzyma przebaczenia i poważnie zagraża to jego zbawieniu. Nie chcieli zrozumieć. Rita podwoiła modlitwy i pokuty dla ich nawrócenia, a oni z uporem trwali w chęci zemsty. Rita była przekonana, że lepiej umrzeć przebaczając niż żyć bez przebaczenia. Kilka miesięcy po śmierci ojca bracia powrócili z pola w gorączce. Żaden środek nie okazał się skuteczny, choroba szybko postępowała. Matka poprosiła dla nich o sakramenty. Wtedy wybaczyli zabójcy ojca. Umarli w odstępie kilku dni.

 

ZAKONNICA W AUGUSTIAŃSKIM KLASZTORZE
     Rita od dawna nie miała już rodziców. A teraz w ciągu kilku miesięcy straciła męża i dzieci. Pozostawszy całkiem sama, powróciła do myśli o drodze życia zakonnego i zapukała do drzwi klasztoru świętej Marii Magdaleny w Cascia. Przeorysza przyjęła ją, wysłuchała i obiecała przedstawić jej sprawę kapitule. Jednak kiedy Rita przyszła ponownie, odpowiedź była negatywna. Przeorysza oświadczyła, że zgromadzenie przeznaczone dla panien nie może przyjąć wdowy. Odmowa nie zniechęciła Rity. Po jakimś czasie znowu zapukała do bram klasztoru. Otrzymała tę samą odpowiedź negatywną. Przyszła więc po raz trzeci i tym razem spotkała ją odmowa. Wydawało się jednak, że prawdziwy powód tej odmowy był inny. W klasztorze w Cascia przebywały zakonnice pochodzące z dwóch wrogich sobie rodzin z okolicy. Niektóre z nich były więc z rodziny zabójcy Paolo. Przed przyjęciem Rity trzeba było pogodzić obydwa rody. Rita była przekonana o tym, że to właśnie stanowiło zasadniczą przeszkodę jej przyjęcia do klasztoru. Wzięła więc do ręki laskę podróżną i zaczęła pukać od drzwi do drzwi jako posłanniczka pokoju. I dokonał się cud: wszyscy mieszkańcy wioski pogodzili się ze sobą. Ona zaś oddała się modlitwie i tak stało się to, co było dotąd niemożliwe. Pewnego zimowego wieczoru usłyszała, że ktoś wywołuje ją na dwór. Otwarła drzwi i zobaczyła nieznajomego, odzianego w zwierzęcą skórę. Przypominał św. Jana Chrzciciela z kościoła. Osobnik dał znak, aby szła za nim. Rita ubrała płaszcz i poszła. Doszli do skały wznoszącej się nad całą osadą Roccaporena. Tam przyłączyli się do nich dwaj inni święci, znani Ricie z wizerunków: Augustyn i Mikołaj. I nagle, nie wiedząc jak, nasza bohaterka znalazła się w kaplicy klasztoru!
     Przeorysza odniosła się do tego widocznego cudu początkowo nieufnie. Zaczęła wypytywać siostrę furtiankę, czy wszystkie drzwi były wieczorem dobrze zamknięte. Po otrzymaniu odpowiedzi twierdzącej, poprosiła o wyjaśnienia tę, która pozwoliła sobie na takie wtargnięcie. Rita odrzekła po prostu: ?Pan tego chciał, moja Matko!? Nie przekonana przeorysza pytała dalej: ?Kto stał się twoim wspólnikiem, umożliwiając ci wejście tutaj?? Rita opowiedziała jej więc w szczegółach, kto jej dopomógł. W tej sytuacji przeorysza wraz z innymi siostrami podjęła wreszcie tak długo oczekiwaną decyzję: Rita zostaje przyjęta po to, by ?nie przeciwstawiać się woli Bożej”. Postulantka, a potem wzorowa nowicjuszka, oderwana od wszelkich ziemskich uczuć mogła wypowiedzieć bez trudu trzy zakonne śluby.
Przeorysza i mistrzyni nowicjatu niczego jej nie oszczędziły: żadnej udręki, żadnego upokorzenia, ale nigdy nie pozbawiły jej cierpliwości i słodyczy. Aby ją doświadczyć przełożona żądała od niej np. podl
ewania codziennie rano i wieczorem kawałka drewna włożonego do wysuszonej ziemi. Mogłoby się to wydawać absurdem, ale… siostra Rita nie stawiała pytań i była posłuszna… Niespodzianka czekała za to przełożoną, bowiem po jakimś czasie kawałek drewna wypuścił pączki, potem zakwitł, aż wreszcie dał wspaniałe kiście winogron.
     Po daniu dostatecznych dowodów posłuszeństwa, pokory i pobożności siostra Rita otrzymała pozwolenie na złożenie ślubów. Przyrzeka żyć odtąd według reguły św. Augustyna. Z innymi siostrami nowa profeska mogła wychodzić udzielać pomocy ubogim i chorym. Doskonale się do tego nadaje.

 

UDZIAŁ W CIERPIENIACH ZBAWICIELA ? STYGMAT CIERNIA
     Siostra Rita chciała się we wszystkim upodobnić do Boskiego Mistrza. Aby cierpieć jak On nosiła włosiennicę, biczowała się kilka razy w ciągu dnia tak mocno, że jedna z sióstr znalazła ją kiedyś nieprzytomną w celi. Jednak jej to nie wystarczało. W roku 1443, w okresie Wielkiego Postu rekolekcje głosił znany franciszkanin. Cała wioska chciała go usłyszeć. Siostry także należały do grona słuchaczy.
     W Wielki Piątek kiedy wyjaśniał z wielkim realizmem boleści Zbawiciela, siostra Rita błagała Pana, by móc odczuć ból przynajmniej jednego z cierni Jego korony… I nagle jeden z gipsowych cierni wielkiego krucyfiksu oderwał się i spadł na sam środek jej czoła. Ból był tak straszny, że siostra Rita straciła przytomność. Nazajutrz rana powiększyła się i zaczęła wydzielać nieprzyjemną woń. Rana nie goiła się. Odpychający zapach pozostawał. Przeorysza ze względu na pozostałe siostry przeznaczyła jej więc celę w głębi korytarza.
Minęło kilka lat. Papież ogłosił rok 1450 rokiem jubileuszowym. Delegacja klasztoru miała wziąć udział w uroczystościach w Rzymie. Siostra Rita też wyraziła chęć pojechania. Przeorysza chętnie by ją wysłała, jednak z jej raną ropiejącą i cuchnącą…! Podróż była niemożliwa. Siostra Rita była głęboko przekonana, że w stosownym czasie zostanie uzdrowiona. Rzeczywiście na kilka dni przed wyjazdem zakonnic, na czole nie było widać najmniejszego śladu stygmatu, choć nie zniknął ból. Przeorysza umieściła ją więc na czele delegacji. Siostry po drodze zastanawiały się, czy mają dość pieniędzy na dotarcie do celu, Rita widząc w ich zachowaniu brak wiary w Opatrzność, na oczach przerażonych zakonnic, wrzuciła wszystkie pieniądze do potoku. Niczego im nie zabrakło ani w drodze do Rzymu, ani w drodze powrotnej.

 

OSTATNIE CHWILE ŻYCIA
     Po powrocie do Cascia, zgodnie z prośbą siostry Rity stygmat znowu pojawił się na jej czole, a z nim odrażający odór. Siostra podjęła na nowo życie w całkowitym odosobnieniu, rozmyślając nad Męką Zbawiciela i poszcząc. Karmiła się jedynie Eucharystią.
     W 1457 r. była już całkowicie wyczerpana życiem pełnym cierpień i pokuty. Zbliżał się jej koniec i nikt w to nie wątpił. Siostra przydzielona jej jako pielęgniarka lękała się każdego wejścia do celi tak bardzo odpychała woń wydobywająca się z rany. Ritę odwiedzała jednak kuzynka, zwróciła się więc do niej z zaskakującą prośbą. Miała przynieść jej różę z krzaka rosnącego w ogrodzie, którym kiedyś się zajmowała. Trwała surowa zima! Ziemię pokrywał śnieg, więc wszyscy sądzili, że chora majaczy. Jednak kuzynka zaciekawiona poszła i wbrew oczekiwaniu wszystkich znalazła przepiękną różę o wspaniałym zapachu. Urwała ją i przyniosła Ricie. Sadzonka tej róży włożona do ziemi klasztornego ogrodu rośnie tam od pięciu wieków.
Innym razem Rita poprosiła o przyniesienie fig z jej dawnego figowca. I tym razem kuzynka znalazła w ogrodzie wszystkie drz
ewa ogołocone: pobawione liści i owoców… z wyjątkiem figowca. Tylko na nim znajdowały się dwie wspaniałe figi. Urwała je i zaniosła chorej.
     Z każdym dniem chorej ubywało sił. Pewnego dnia oświadczyła, że zjawił się jej Pan Jezus ze Swą Matką. Na jej pytanie: ?Kiedy, mój Jezu, będę mogła posiąść Ciebie na zawsze??, otrzymała odpowiedź: ?Za trzy dni będziesz ze Mną w Niebie.?
Siostra Rita poprosiła o sakramenty. W dniu zapowiedzianym przez Jezusa poprosiła przeoryszę o błogosławieństwo. W chwilę po jego otrzymaniu jej życie łagodnie zgasło. Było to 22 maja 1457 roku.
I tak Święta odeszła do Nieba. Dzwon w klasztorze sam ogłosił to zdarzenie. Cela, do której nikt nie chciał się zbliżyć z powodu wywołującego mdłości odoru rany, napełniła się światłem i cudnym zapachem. Można naprawdę powiedzieć, że Rita umarła otoczona zapachem świętości.
Jedna z sióstr w klasztorze miała sparaliżowane ramię. Kiedy pochyliła się nad zmarłą, by ją pocałować prostując się stwierdziła, że jej ramię zostało w jednej chwili uzdrowione. Ciało siostry Rity, umieszczone w bazylice w Cascia, od ponad 5 wieków zachowuje się w doskonałym stanie.

 

KULT ŚWIĘTEJ RITY
     Kult Świętej rozpoczął wraz z jej śmiercią. Cuda nie przestały się mnożyć: uzdrowienia i nawrócenia. O jednym z pierwszych doniósł wiejski stolarz. Nie mógł już wykonywać zawodu z powodu paraliżu i deformacji ręki. Przyzywał więc wstawiennictwa św. Rity wystawionej na śmiertelnym łożu. Obiecał, że jeśli odzyska władzę w ręce, wykona dla niej trumnę. Ledwie skończył modlitwę, stwierdził, że ręka odzyskała swobodę ruchów i rzeczywiście on wykonał trumnę, w której złożono ciało. Po 3 dniach od śmierci św. Rity liczba cudów stale wzrastała. Czas mijał i trzeba było pochować zmarłą. Jednak jej ciało pozostawało nienaruszone i nadal wydzielało piękny zapach. Postanowiono więc zachować je w kaplicy, pod ołtarzem. I tak nigdy nie złożono go w ziemi.
     W roku 1595 kiedy napływ pielgrzymów zbytnio przeszkadzał wspólnocie zakonnej, zadecydowano przenieść ciało Świętej do wiejskiego kościoła. Było to wygodniejsze i dla sióstr i dla pielgrzymów.
W kilka lat później na stolicy Piotrowej zasiadł Urban VIII. Jedna z jego siostrzenic zainteresowana życiem i sławą Rity, przekonana o jej świętości udała się do Rzymu przedstawić tę sprawę do szczegółowego zbadania. Papież powołał komisję. Mając przed sobą niezniszczone od 170 lat ciało, wydzielające nadal piękny zapach i po zbadaniu akt stwierdzających liczne cuda, przypisywane wstawiennictwu Rity, doniesienie komisji było tak przychylne, że Urban VIII podpisał dekret o beatyfikacji w roku 1628.
Ceremonia odbyła się w kościele
parafialnym w obecności niezliczonego tłumu. Wywołało to niewyobrażalne przepychanie się, a co za tym idzie ? nieporządek, krzyki wygrażających sobie osób. Ponieważ cuda nie były naszej Świętej obce… podniosła głowę, otwarła oczy i spojrzała na przepychających się. Natychmiast zapadła cisza! Jeszcze wiele razy powtórzył się cud otwarcia oczu.
     Papież Leon XIII kanonizował ją 24 maja 1900 roku, wyznaczając jej święto na dzień 22 maja.

 

WSTAWIENNICTWO ŚWIĘTEJ RITY
     Aby uczcić Świętą można pojechać do Cascia: zobaczyć bazylikę i ciało Świętej. Lekko już zbrązowiało, ale pozostaje niezepsute. Można zobaczyć dom rodzinny, zamieniony od czasu beatyfikacji na kaplicę, lazaret, w którym siostra Rita pomagała chorym, biednym i kościół parafialny oraz ogród, z którego pochodziła róża i figi. W Cascia wszystko mówi o niej.
     Wiele sanktuariów jest poświęconych św. Ricie także we Francji. Wierni, szukając jej potężnego wstawiennictwa w szczególnie trudnych sprawach, praktykują specjalne modlitwy przez piętnaście czwartków lub nowennę przez dziewięć dni każdego miesiąca.
Dlaczego piętnaście czwartków? Dla upamiętnienia 15 lat, w czasie których św. Rita nosiła stygmat ciernia na czole. Wierni najczęściej odprawiają to nabożeństwo przez piętnaście tygodni poprzedzających dzień 22 maja, poświęcony Świętej. W każdy czwartek odmawia się specjalne modlitwy, nawiedza kościół, wspomina najważniejsze wydarzenia z jej życia.
Pomiędzy licznymi modlitwami przytaczamy następującą:
?O, potężna i otoczona chwałą Święta Rito! Oto u Twoich stóp klęka dusza zagubiona, która będąc w potrzebie szuka u Ciebie pomocy ze słodką nadzieją na wysłuchanie.
Z powodu mojej niegodności i przeszłych niewierności nie ośmielam się żywić nadziei, że moje modlitwy dotrą do Bożego Serca i dlatego szukam potężnej pośredniczki. Zwracam się więc do Ciebie, Święta Rito, bo masz niezrównany tytuł Świętej od spraw beznadziejnych i niemożliwych.
O droga Święta, weź sobie do serca moją sprawę i wstaw się u Boga dla wyjednania mi łaski, o jaką żarliwie Go proszę……………………………………
Nie pozwól, bym musiał wstać od stóp Twoich i odejść niewysłuchany. Jeśli zaś coś we mnie stanowi przeszkodę dla otrzymania tej łaski, proszę, pomóż mi to usunąć. Okryj moją modlitwę Twymi cennymi zasługami i przedstaw ją Swemu niebieskiemu Oblubieńcowi. Połącz ją, oblubienico wierna pomiędzy najwierniejszymi, ze Swoją modlitwą, a w ten sposób ją ubogacisz.
Jakże Bóg mógłby odrzucić prośbę tej, która odczuwała Jego Mękę? Całą moją ufność składam więc w Tobie i z sercem spokojnym czekam na wypełnienie mojej prośby.
     O droga, Święta Rito! Niech moja ufność i nadzieja złożona w Twoim wstawiennictwie nie zostanie pomniejszona ani moja prośba niech nie będzie daremna. Spraw, by Bóg mnie wysłuchał, a ja stanę się orędownikiem dobroci Twego serca i Twego wstawiennictwa.
     A Ty, o Serce Jezusowe, godne uwielbienia, które zawsze okazujesz tak wiele miłości najnędzniejszym, daj się przebłagać i wzruszyć moimi prośbami. Nie zważaj na moje słabości i na to, że nie jestem godzien Twej miłości. Pomimo to przyznaj mi łaskę, której tak pragnie moje serce i o którą dla mnie i ze mną błaga Twoja wierna oblubienica, Święta Rita.
     Przez wierność, z jaką Święta Rita zawsze odpowiadała na Bożą łaskę, przez wszystkie dary, jakimi zechciałeś Panie, napełnić jej duszę, za wszystko, co wycierpiała w życiu małżonki, matki i uczestnicząc w Twej bolesnej Męce i wreszcie przez potężne wstawiennictwo, jakiego zechciałeś jej udzielić, Panie, dla wynagrodzenia jej wierności, udziel mi tej łaski, o którą Cię proszę.
A Ty, Najświętsza Maryjo, nasza dobra Matko Niebieska, skarbniczko Bożych skarbów i pośredniczko wszelkich łask, wzmocnij Twym potężnym wstawiennictwem modlitwę tej wielkiej Świętej która darzyła Cię nabożeństwem, i wraz z nią wyjednaj mi u Boga łaskę tak upragnioną. Amen.

 

Informacje ze strony www.voxdomini.com.pl

Zapisy kandydatów do Sakramentu Bierzmowania w 2018 r.

Trwają zapisy kandydatów do przyjęcia sakramentu Bierzmowania w roku 2018. Zapisać kandydata można w kancelarii parafialnej, drogą e-mail (bierzmowanie.poczekajka@gmail.com) lub u katechetów Gimnazjum nr 7. W związku z reformą edukacji w bieżącym roku zapisujemy jednocześnie uczniów klas II i I gimnazjum. Spotkanie organizacyjne kandydatów i Rodziców odbędzie się w piątek 26 maja o godz. 19.15 w amfiteatrze. Po tym terminie nie będzie możliwe dołączenie do grupy. Szczegóły dotyczące przygotowania zostaną omówione na spotkaniu. Przypominamy, że miejscem właściwym dla przyjęcia Bierzmowania jest parafia zamieszkania kandydata.

Sakramenty obejmują wszystkie etapy i ważne momenty życia chrześcijanina. Chrystus, ustanawiając sakramenty, dał człowiekowi pomoc na wszystkie okoliczności życia. Pomaga mu we wszystkich sprawach. Należy do nich takie wzrastanie w łasce. Daje też nam udział w tej tajemnicy. Ustanawia nowy sakrament. To sakrament bierzmowania.
Bierzmowanie- to drugi z siedmiu sakramentów świętych. W sakramencie chrztu rodzi się do życia Bożego, otrzymuje niewinność duszy. Aby zachować czystość serca od początku do końca życia, zachować prostotę i pokorę umysłu. Kościół daje nam przedłużenie życia Bożego w sakramencie bierzmowania. Sakrament bierzmowania prowadzi do osobistego dojrzewania w człowieczeństwie. Do człowieka należy pomnażanie darów i talentów danych nam przez Boga, przez cały okres życia. Mamy tylko trwać w nauce Chrystusa, przestrzegać przykazań Bożych i przystępować do sakramentów świętych, aż dojdziemy do dojrzałości na obraz Jezusa.
Bierzmowanie spełnia wyjątkową rolę w procesie rozwoju chrześcijanina. ,,Bierzmowanie przynosi wzrost i pogłębienie łaski chrzcielnej?; zakorzenia nas głębiej w Bożym synostwie, tak, że możemy mówić ,,Abba, Ojcze? i jednoczy nas z Chrystusem, pomnaża w nas dary Ducha Świętego; udoskonala więź z Kościołem i ,,?udziela nam, jako prawdziwym świadkom Chrystusa, specjalnej mocy Ducha Świętego do szerzenia i obrony wiary słowem i czynem, do mężnego wyznawania imienia Chrystusa oraz do tego, by nigdy nie wstydzić się Krzyża?. Aby wytrwać w dobrych postanowieniach Kościół przez pomazanie Krzyżmem Świętym i nałożenie rąk Biskupa na głowę młodego chrześcijanina, przekazuje moc Chrystusa do walki z grzechem i pokusami.
Umacnia do walki ze złymi skłonnościami i umacnia w dobrym do mężnego wyznawania wiary. Ta zdecydowana postawa czyni młodego chrześcijanina apostołem Chrystusa, odważnym świadkiem Jego prawdy. Kształci prawidłową postawę młodego człowieka, z prawym sumieniem, czujnym, delikatnym, wrażliwym, zdecydowanym, spostrzegawczym i znającym samego siebie, w pokorze serca przyjmującym drugiego człowieka. Umacnia miłość między nami do Boga i bliźniego, tu na ziemi i umacnia drogi ku wieczności. Sumienie prawidłowe kształtuje prawidłową postawę religijną. W głębi sumienia rozbrzmiewa w sercu nakaz, czyń dobro a unikaj zła, z czego będziesz rozliczony przed Bogiem. Dlatego, człowieka powinniśmy oceniać nie po wyglądzie, a miarą czystego serca i czystych intencji. To człowiek ma dokonywać właściwych wyborów w swoim życiu. W jakim kierunku się rozwinie, czy bardziej skłoni się do dobra czy do zła, zależy od jego działania. W miarę dojrzewania Bóg pragnie naszego dobra i stawia na naszej drodze dary:
1. Dar mądrości 2. Dar rozumu 3. Dar rady 4. Dar męstwa 5. Dar umiejętności 6. Dar pobożności Bożej 7. Dar bojaźni Bożej
Mądrość serca prowadzi do bojaźni Bożej. To motto zachowa nas od złych niejednokrotnie działań. Jeśli będę kochał Boga i bliźniego zachowam Jego przykazania i będę trwał w bojaźni Bożej, aby nie grzeszyć i nie obrażać Boga.
Bóg daje nam również cnoty do zdobywania: 1. Roztropność 2. sprawiedliwość 3. Umiarkowanie 4. Męstwo
Cnoty zachowane dadzą nam w życiu dorosłym i społecznym pełnoprawnego, sprawiedliwego, uczciwego człowieka, który na każdym stanowisku z odpowiedzialnością przed Bogiem i drugim człowiekiem będzie godnym apostołem spraw Bożych.

 

 

 

V Niedziela Wielkanocna -14.05.2017 r.

07.00 – o.  Radomir Kryński           1.   o. Waldemar Grubka

08.30 – o.  Solan Dąbrowski       1.  o. Andrzej Derdziuk  2.  o. O.Tomasz Mączewski

10.00 – o. Andrzej Derdziuk           1.  o. Przemysław Kryspin    2. o. Paweł Kaczorek

11.30 – o.Waldemar Grubka (I komunia św. grupy parafialnej) 1.  o. Solan Dąbrowski

                                                        2. o. Radomir Kryński        3. o. Magnus Kula

11.30 (stary K-ł)  – o. Tomasz Mączewski 1. o. Szczepan Dzyr

13.00 – o. Przemysław Kryspin   1.  o. Paweł Kaczorek          2. o. Tomasz  Mantyk

16.00 – o. Tomasz Mantyk           1.  o. Tomasz Mączewski     2. o. Krzysztof Groszyk

18.00 – o.Tomasz Mantyk             1.  o. Jarosław Kubera        2. o. Radomir Kryński

                                                       3. o.  Przemysłąw Kryspin

Homilia – celebrans.

* wykaz spowiedników może ulec zmianie